Foster - Terminal

My legs are shaking

As I stare into the waking

Guess I always knew

You were broken on the inside

Watched life passing you by But you couldn’t move

And no one stopped to ask you

If it was okay, oh Surely there had to be a way to smile, Again

Pale familiar faces remind me We weren’t always strangers

Burying a friend

Remember the year we all spent laughing

Feels guilty to feel happy

It never should

But I didn’t stop to ask you

If it was okay, oh Surely there had to be a way

To feel okay, oh Surely there had to be a way

To smile again

To let life in Through the closet closed

Heaven from our souls

I’m okay

Surely there had to be a way

Okay

Surely there had to be a way

Okay

Okay

Mijn benen trillen

Terwijl ik in het ontwaken staar

Ik denk dat ik het altijd al wist

Je was gebroken van binnen

Zag het leven aan je voorbij gaan, maar je kon je niet bewegen

En niemand stopte om je te vragen

Als het goed was, oh, er moest toch een manier zijn om te glimlachen, alweer

Bleke bekende gezichten herinneren me eraan dat we niet altijd vreemden waren

Een vriend begraven

Denk aan het jaar dat we allemaal hebben gelachen

Voelt zich schuldig om zich gelukkig te voelen

Het mag nooit

Maar ik stopte niet om het je te vragen

Als het goed was, oh er moest toch een manier zijn

Om je goed te voelen, oh, er moest toch een manier zijn

Om nog een keer te glimlachen

Om het leven binnen te laten Door de kast dicht

De hemel uit onze ziel

Ik ben ok

Er moest toch een manier zijn

Oké

Er moest toch een manier zijn

Oké

Oké