Unnameable - Tenet

You never knew me, you looked right through me

To your own ends, I was only a pawn

In your shadow grew a passionate anger

A child often knows more than he lets on

I’ve got a bullet… come and get it

These words are hollow point and aimed at your head

From this pen, cocked, ready, and loaded

I write your name, as 'put to death'

Lie dead… unnameable

I’ve waited so long, I’ve hated so strong

Blinding fury is the beast on my back

What kind of coward dares to threaten my mother

Telling her, you’ll dance on her head

I understand now, the past is right now

The things you said are now coming back

You told my father that you’d break both his legs

Makes me feel like snapping your neck

Lie dead… your epitaph, reads blackened… and unnameable

As a young child, hidden in the darkness of your shadow…

I grew into the power, I grew into the knowledge…

That before you, there was me… that before you, I was free

Free to be the child, this child was meant to be

Now as an adult, I’ve learned the depth of your lies

The depth of your deception…

And so your name lies dead… forsaken… forgotten… forever

Lie dead… your epitaph, reads blackened… and unnameable

Liar

It’s not the first time, but it’s the last time

That I speak of you in any way

Time is tapping at the chip on my shoulder

And I don’t need the misery

I’ve got a bullet… come and get it

These words are hollow point and aimed at your head

From my pen, cocked, ready, and loaded

Don’t even think I ever gave a damn

I am my fathers son

Je hebt me nooit gekend, je keek dwars door me heen

Voor je eigen doeleinden was ik slechts een pion

In je schaduw groeide een gepassioneerde woede

Een kind weet vaak meer dan hij laat merken

Ik heb een kogel... kom hem halen

Deze woorden zijn holle punten en gericht op je hoofd

Van deze pen, gespannen, klaar en geladen

Ik schrijf je naam als 'ter dood gebracht'

Dood liggen ... onnoembaar

Ik heb zo lang gewacht, ik heb zo'n sterke haat gehad

Verblindende woede is het beest op mijn rug

Wat voor lafaard durft mijn moeder te bedreigen?

Als je het haar vertelt, dans je op haar hoofd

Ik begrijp het nu, het verleden is nu

De dingen die je zei komen nu terug

Je zei tegen mijn vader dat je zijn beide benen zou breken

Geeft me het gevoel dat ik in je nek breek

Lig dood... je grafschrift, leest zwart... en onnoembaar

Als een jong kind, verborgen in de duisternis van je schaduw...

Ik groeide in de kracht, ik groeide op in de kennis...

Dat voor jou, ik er was... dat voor jou, ik vrij was

Vrij om het kind te zijn, dit kind was bedoeld om te zijn

Nu, als volwassene, heb ik de diepte van je leugens geleerd

De diepte van je bedrog...

En dus ligt je naam dood... verlaten... vergeten... voor altijd

Lig dood... je grafschrift, leest zwart... en onnoembaar

Leugenaar

Het is niet de eerste keer, maar het is de laatste keer

Dat ik op wat voor manier dan ook over je spreek

De tijd tikt op de chip op mijn schouder

En ik heb de ellende niet nodig

Ik heb een kogel... kom hem halen

Deze woorden zijn holle punten en gericht op je hoofd

Uit mijn pen, gespannen, klaar en geladen

Denk niet eens dat het me ooit iets kon schelen

Ik ben de zoon van mijn vader