Watchmaker - Tapestry

Heard the sound of a swollen crowd

Heard some paralyzed shouting

Trying to figure it out in time

Solved the puzzles of life with a key and kite

On some forefather’s right

But do the pieces fit tightly?

The asymmetry of a tree is what convinces me there’s no way it should be

We’re just floating around free in an infinite sea

The tattered remains of a cat breeding flies in the back

Is what makes me think that no one’s watching my back

I’m not glued to no track

The birds get along humming a different song

So is it time to move on?

Oh this puzzles all wrong

When it comes time to die

You’ll go out wailing like a child

And in that split seconds time

Will it all feel right?

I hope the ideas in my mind trickle down through my spine

And my legs can unwind

And my mind won’t think twice, and make up for last time

Well why don’t I just misbehave and leave my elephant grave?

Or play some dice for a change and remember where I came from?

We perpetuate in chaotic storm, disadvantaged unborn…

And defy nature’s preference for the simplest form

Hoorde het geluid van een gezwollen menigte

Ik hoorde een verlamd geschreeuw

Probeer het op tijd uit te zoeken

Los de puzzels van het leven op met een sleutel en een vlieger

Rechts van een voorvader

Maar passen de stukken goed?

De asymmetrie van een boom is wat mij ervan overtuigt dat het op geen enkele manier zou moeten zijn

We drijven gewoon vrij rond in een oneindige zee

De gescheurde resten van een kattenfokvlieg vliegen in de rug

Is wat me doet denken dat niemand me in de gaten houdt

Ik ben niet vastgelijmd aan geen spoor

De vogels kunnen met elkaar een ander liedje neuriën

Dus is het tijd om verder te gaan?

Oh dit puzzelt helemaal verkeerd

Als het tijd is om te sterven

Je gaat jammerend de deur uit als een kind

En in die fractie van een seconde tijd

Zal het allemaal goed voelen?

Ik hoop dat de ideeën in mijn hoofd door mijn ruggengraat sijpelen

En mijn benen kunnen ontspannen

En mijn geest zal niet twee keer nadenken en de laatste keer goedmaken

Waarom misdraag ik me niet gewoon en verlaat ik mijn olifantengraf?

Of voor de verandering wat dobbelen en onthouden waar ik vandaan kwam?

We bestendigen in chaotische storm, benadeelde ongeboren...

En trotseer de voorkeur van de natuur voor de eenvoudigste vorm