Nurture -

Discord guiding our unity

Chisel down the rock, wielding instruments taken from the fallen

They used to talk, «we will conquer with the masses, passing onto every

generation.»

Bludgeoning, raping, and pillaging

Summon all the anger, the misery, and the heartbreak

We must take it back, we can’t take this anymore

Igniting the torches, raising pitchforks

Stepping off the dead

Leave no stool, no leg unturned

Leave their pallid flesh indiscernible

Breathing from the teeth, they’re weak

Bright to bleak, they seek mercy from us all

They take.

You take.

We take.

I take

They don’t let us off easy

We won’t let them off easy

A hanging child in the eye of the suppressed

A bloody drop on every cheek of the oppressed

We are Death to the Death-bringers

40 in the back room, 20 down the street

10 more grasping at our uncalloused feet

Wish us away and we will press down harder

We won’t yield until the field is (blood-soaked)

Piece by piece we will tear this fucker down

The light set ablaze, burn the ring, burn the crown

Let it be our own little burial ground, move

Prisms and shapes let all the symbols turn to waste

We’ll let the Gods seal their fates

It is time to choose between the Moon and the Sun, we are One

Time like pages ripped from a book, seamless and elegant

The wind like time passes through the endless rain

My life, our lives, have come to be forcing the

Founder of our lost souls just as lost

I can fight between sand and shore

My knees and feet, they’re weakening, ripping the tyranny from its core

(Are you ready to fight?)

We will fight between sand and shore

Our hands and feet, they’re weakening, receding from the pull of the ocean floor

«Oh fearless leader won’t you carry us from evil?

Or will we revel in the iron and metal?

Or take to flame as every woman and child are finally settled and are forced to

bear witness to this sickness

Our whole sad existence was due to vicious and unrelenting religious fiction.»

How will it feel when it’s all said and done?

The smoke clears

The crown is thrown into the pit

At which it once settled on

And all this ash is lining the walls of my lungs

And it is time for revocation, vengeance pulsing through our tear-ridden eyes

I will be your demise

I am not worthy of your allegiance

60 in the back room, 40 down the street

30 more clawing at my uncalloused feet

Wish me away and I will press down harder

I won’t yield until the field is…

Onenigheid leidt onze eenheid

Beitel de rots naar beneden, met instrumenten die van de gevallenen zijn meegenomen

Ze zeiden altijd: "we zullen overwinnen met de massa's, en we zullen iedereen doorgeven

generatie."

Knallen, verkrachten en plunderen

Roep alle woede, de ellende en het liefdesverdriet op

We moeten het terugnemen, we kunnen dit niet meer aan

De fakkels aansteken, hooivorken heffen

Van de doden afstappen

Laat geen kruk, geen been ongemoeid

Laat hun bleke vlees onzichtbaar

Adem uit de tanden, ze zijn zwak

Helder tot somber, ze zoeken genade bij ons allemaal

Ze pakken.

Jij neemt.

We nemen.

Ik neem

Ze laten ons niet gemakkelijk los

We laten ze niet gemakkelijk los

Een hangend kind in het oog van de onderdrukten

Een bloedige druppel op elke wang van de onderdrukten

Wij zijn dood voor de doodbrengers

40 in de achterkamer, 20 verderop in de straat

Nog 10 grijpen naar onze ongeeelde voeten

Wens ons weg en we zullen harder drukken

We geven pas toe als het veld (met bloed doordrenkt) is

Stukje bij beetje zullen we deze klootzak neerhalen

Het licht brandt, verbrandt de ring, verbrandt de kroon

Laat het onze eigen kleine begraafplaats zijn, verhuizen

Prisma's en vormen laten alle symbolen in afval veranderen

We laten de goden hun lot bezegelen

Het is tijd om te kiezen tussen de maan en de zon, we zijn één

Tijd als pagina's uit een boek, naadloos en elegant

De wind gaat als de tijd door de eindeloze regen

Mijn leven, ons leven, is de

Oprichter van onze verloren zielen net zo verloren

Ik kan vechten tussen zand en kust

Mijn knieën en voeten, ze verzwakken, scheuren de tirannie uit de kern

(Ben je klaar om te vechten?)

We zullen vechten tussen zand en kust

Onze handen en voeten, ze verzwakken, trekken zich terug door de aantrekkingskracht van de oceaanbodem

«Oh onverschrokken leider, wil je ons niet van het kwaad wegnemen?

Of zullen we genieten van het ijzer en metaal?

Of in vlammen opgaan als elke vrouw en elk kind eindelijk gesetteld is en daartoe gedwongen wordt

getuigen van deze ziekte

Ons hele trieste bestaan ​​was te danken aan wrede en meedogenloze religieuze fictie.»

Hoe zal het voelen als alles is gezegd en gedaan?

De rook trekt weg

De kroon wordt in de put gegooid

Waar het ooit op neerkwam

En al deze as zit langs de wanden van mijn longen

En het is tijd voor herroeping, wraak pulserend door onze betraande ogen

Ik zal je ondergang zijn

Ik ben je trouw niet waard

60 in de achterkamer, 40 verderop in de straat

30 meer klauwen aan mijn niet-eeltige voeten

Wens me weg en ik zal harder drukken

Ik geef pas toe als het veld...