Arcadian - Symbion Project

I don’t feel like I belong

In this place,

This world is not for me

Careful words just come out wrong

They’re deaf here,

All blinded eyes and apathy

I need to tune out all the noise

Senses numb,

A withered frequency

The bitter hum of strident lies

Silenced,

Nothing left but sympathy

Fall away, fall away,

Arcadian,

All complacent and serene

Fall away, fall away,

Arcadian,

All cerulean and green

Fall away, fall away,

Arcadian,

All complacent and serene

Another place, another time

Reminds me,

Of what I leave behind

No regrets, no reticence

Calmly,

So taciturn and serpentine

In this brand new wonderland

Seduce me,

Transforms living cells

At the end of the world

Fondly,

I’ll lose my subtle sense of self

Fall away, fall away,

Arcadian,

All complacent and serene

Fall away, fall away,

Arcadian,

All cerulean and green

Fall away, fall away,

Arcadian,

All complacent and serene

Ik heb niet het gevoel dat ik er bij hoor

In deze plek,

Deze wereld is niet voor mij

Voorzichtige woorden komen gewoon verkeerd uit

Ze zijn hier doof,

Allemaal verblinde ogen en apathie

Ik moet alle ruis uitschakelen

Zintuigen verdoofd,

Een verwelkte frequentie

Het bittere gezoem van schelle leugens

tot zwijgen gebracht,

Niets anders dan sympathie

Val weg, val weg,

Arcadisch,

Allemaal zelfgenoegzaam en sereen

Val weg, val weg,

Arcadisch,

Allemaal cerulean en groen

Val weg, val weg,

Arcadisch,

Allemaal zelfgenoegzaam en sereen

Een andere plaats, een andere tijd

Herinnert me,

Van wat ik achterlaat

Geen spijt, geen terughoudendheid

Rustig,

Dus zwijgzaam en serpentijn

In dit gloednieuwe wonderland

Verleid me,

Transformeert levende cellen

Aan het einde van de wereld

graag,

Ik verlies mijn subtiele zelfgevoel

Val weg, val weg,

Arcadisch,

Allemaal zelfgenoegzaam en sereen

Val weg, val weg,

Arcadisch,

Allemaal cerulean en groen

Val weg, val weg,

Arcadisch,

Allemaal zelfgenoegzaam en sereen