Bedsick - Sweet Jesus

I close my eyes but i can’t sleep it off, the ones left unsaid.

And in this sea of sick feelings, i also call my bed,

The only vision i keep on seeing: Ten year left for dead,

Tossed aside, thrown away, left behind like a slave’s old chains.

I wash my hands but i can’t clean it off, the stain is in my soul.

I wash my hands but i can’t clean it off…

And all the shame falls on me like waves of my sick sad sea…

With regret, the past haunts and follows me.

The sun in evening comes in like mockery.

And now i see the master of nothing that i was.

The violence of a coward who knew absolutely nothing of love.

Ik sluit mijn ogen, maar ik kan er niet van slapen, de onuitgesproken ogen.

En in deze zee van zieke gevoelens, noem ik ook mijn bed,

Het enige visioen dat ik blijf zien: tien jaar voor dood,

Opzij gegooid, weggegooid, achtergelaten als de oude kettingen van een slaaf.

Ik was mijn handen, maar ik krijg ze niet schoon, de vlek zit in mijn ziel.

Ik was mijn handen, maar ik krijg ze niet schoon...

En alle schaamte valt op mij als golven van mijn zieke droevige zee...

Met spijt achtervolgt en volgt het verleden me.

De zon in de avond komt binnen als een spot.

En nu zie ik de meester van niets dat ik was.

Het geweld van een lafaard die absoluut niets van liefde afwist.