Was He Ever Alive? - Swans

When I die let me down,

In the field in the ground,

Where the water runs beneath me,

And the sky’s red and falling down.

Round my eyes that I closed,

And the world that I know,

Is a shadow of a dream,

That left me in my loneliness,

Without a life behind me,

That I can say I ever knew,

That I can say I ever knew,

That I can say I ever lived at all.

Now I’m a drunken man,

And I’m killing time,

From what was mislaid.

I’ve never been alive,

I was never born in blood.

I’ve never breathed a word,

And the people that I knew,

The women and the thieves,

They left my body bleeding,

On this piece of fallow ground.

They left my body bleeding,

On this piece of closing in.

They left my body bleeding,

On this piece of emptiness.

They left my body bleeding,

on this piece of fallow ground,

Where famine comes before me,

And cuts my people down.

Where the brown cloud shuts the sun,

And locusts eat our food,

And the blood of lamb is spilled,

And smeared across the altar,

And the colors red and gold,

Put their flavor in our soul.

And the children are born blind,

And the water turns to blood,

And we’re sheltered by our god,

Who’s hand is strong and bloody.

And we’re walking earth that’s filled,

With the bodies that he’s killed,

To get our people free.

To get our people out.

To get our people free.

To get our people out.

He’ll drown em in black waters,

He’ll send a swarm of flies,

Yeah, he’ll slaughter those that kill us,

And he’ll punish them that hide.

Where was it decided?

Where was it described,

That a man he gets no substance,

That as he lays there as he dies,

He ceases to believe,

He was ever born in blood,

That his eyes have ever seen,

That his hands have ever held,

That his lungs have ever breathed,

That he’s ever been alive.

Was he ever live?

Was he ever live?

Was he ever live?

Was he ever live?

Als ik sterf, laat me dan in de steek,

In het veld in de grond,

Waar het water onder mij stroomt,

En de lucht is rood en valt naar beneden.

Rond mijn ogen die ik sloot,

En de wereld die ik ken,

Is een schaduw van een droom,

Dat liet me in mijn eenzaamheid,

Zonder een leven achter mij,

Dat ik kan zeggen dat ik het ooit heb geweten,

Dat ik kan zeggen dat ik het ooit heb geweten,

Dat ik kan zeggen dat ik ooit heb geleefd.

Nu ben ik een dronken man,

En ik dood de tijd,

Van wat zoek was geraakt.

ik heb nooit geleefd,

Ik ben nooit in bloed geboren.

Ik heb nog nooit een woord geademd,

En de mensen die ik kende,

De vrouwen en de dieven,

Ze lieten mijn lichaam bloeden,

Op dit stuk braakliggende grond.

Ze lieten mijn lichaam bloeden,

Op dit stukje insluiten.

Ze lieten mijn lichaam bloeden,

Op dit stukje leegte.

Ze lieten mijn lichaam bloeden,

op dit stuk braakliggende grond,

Waar hongersnood voor mij komt,

En snijdt mijn mensen af.

Waar de bruine wolk de zon sluit,

En sprinkhanen eten ons voedsel,

En het bloed van lam wordt vergoten,

En uitgesmeerd over het altaar,

En de kleuren rood en goud,

Breng hun smaak in onze ziel.

En de kinderen worden blind geboren,

En het water verandert in bloed,

En we worden beschermd door onze god,

Wiens hand is sterk en bloederig.

En we wandelen op aarde die gevuld is,

Met de lichamen die hij heeft vermoord,

Om onze mensen vrij te krijgen.

Om onze mensen eruit te krijgen.

Om onze mensen vrij te krijgen.

Om onze mensen eruit te krijgen.

Hij zal ze verdrinken in zwarte wateren,

Hij zal een zwerm vliegen sturen,

Ja, hij zal degenen afslachten die ons doden,

En hij zal hen straffen die zich verstoppen.

Waar is dat besloten?

Waar werd het beschreven,

Dat een man hij geen substantie krijgt,

Dat terwijl hij daar ligt terwijl hij sterft,

Hij houdt op te geloven,

Hij is ooit in bloed geboren,

die zijn ogen ooit hebben gezien,

die zijn handen ooit hebben vastgehouden,

dat zijn longen ooit hebben geademd,

Dat hij ooit heeft geleefd.

Heeft hij ooit geleefd?

Heeft hij ooit geleefd?

Heeft hij ooit geleefd?

Heeft hij ooit geleefd?