Soliloquio - Suzerain

Este honesto sentimiento de brindar afecto

En nadie surte efecto

Pues nuestro mayor defecto

Es juzgar lo bello de aquello que es imperfecto

Sigo un plan divino

Mi cuerpo es un trayecto

Una vía no trazada del Gran Arquitecto

Vasecto_mía

La vida vacía me rompe los huevos

Por eso intercepto

Pensamientos

Objetos mentales los detecto

Como policía secreto

Y regreso al campo cuántico del que provengo

Inmensidad tan vasta que aplasta mis máscaras como a un insecto

Nada le puedo legar al suelo

Más que mi esqueleto, mi sangre y la carne de mis restos

No tengo hambre de proyectos en estos momentos

Sólo quiero ser testigo de este círculo

Circo de magníficos sucesos que esconde nuestro Universo

¿Entonces por qué te afanas en gastar saliva

En críticas destructivas que no me hacen na', my nigga?

Mira, si algo aprendí del arte de vivir al borde 'e la cornisa

Es que cuando la vida ametralla a mansalva la que te salva es la risa

Me vuelvo más consciente a medida que pasa el tiempo

Y la armadura se me oxida

Mis cabellos de Sansón no los cortó una sino mil Dalilas

Siento que repito el mismo día

Atrapado en un ciclo que no termina

Mi juventud se marchita

Mi única guarida es un rincón de librería

Donde el reloj no transita

Veo a la gente a los ojos y noto la fatiga

De tener que ganarse la vida en vez de vivirla

No te creas, mano, he llegado a descubrir muchas mentiras

Y eso a mí apenas me alivia

Y digo apenas porque algunas son verdades

Servidas muy crudas a mi mesa

Y pese a que me pesan, quiero que las sepas

Cumplo con decirlas

Me sabe a mierda si te arrechas

Escucha

Muchas veces el miedo te ciega

La duda acecha

Anoche tuve una revelación

En la recepción de un hotelucho

De pie detrás del mostrador

Por mucho que me costó

Tuve el valor de hacerle frente a mi otro yo

Que tan solo es un robot

Una ficción nacida de días monótonos

Por

Mucho tiempo vivimos en mi pecho los dos

Pero se acabó

Lo miré en el espejo y le dije «adiós»

Ya no harás más de este viaje un camino atroz

Ni cubrirás mi paisaje de smog

Paradise ain’t lost, you’re the one who forgot

¿Quién te manda a andar fronteando con Gucci Huarache y Glock?

Aquí, humildemente, gente, yo vengo a hacer frente

Con un lápiz, un microphone y par de hojas de block

Doble hache en su máxima expresión

Condición sine qua non

Pa' frenar a cualquier cabrón

Que quiera imponerle barreras a tu mente y corazón

El ojo que todo lo ve

En la cúspide de la pirámide

Me tiene en su lista negra

Porque mi mensaje integra, no divide, ni segrega

Lo cual es la meta de esta secreta organización

Menor

Coge consejos de este humilde servidor

Que aprendió a perseverar

Cuando dejó de compararse ya con los demás

De compararse ya con los demás

De compararse ya con los demás

De compararse ya con los demás

De perdonar y no mirar atrás

De perdonar y no mirar atrás

De perdonar y no mirar atrás

De perdonar y no mirar atrás

De perdonar y no mirar atrás

Suzerain es el soldado raso que se salió de la fila

Y lo fusilan por no respetar insignias

Tampoco los rangos

Por favor, hermano, no seas tan payaso

¿Dime qué carajo tu estado benefactor te ha dado?

Sólo ha jugado con tus necesidades como gatos con bolas de estambre

Arrojándote migajas cuando acecha el hambre

Contaminando nuestros mares con derrames de petróleo

Monopolios, industrias que expanden su territorio a cualquier coste

Arrasan con los bosques

Son de los que

Venden a su madre con tal de comprarse un Porsche

Y sin embargo, aquí estamos

Quejándonos de los derroches de dolor y sangre

Y no hacemos un coño pa' que toa' esta mierda cambie

Preferimos que alguien por arte 'e Mandrake

Baje de los cielos y solucione to' los peos

En los que solitos nos metemos

Dit eerlijke gevoel genegenheid te geven

Het heeft op niemand effect

Nou ja, onze grootste fout

Het is het beoordelen van de schoonheid van wat onvolmaakt is

Ik volg een goddelijk plan

Mijn lichaam is een reis

Een onontgonnen pad van de Grote Architect

Vasecto_mía

Het lege leven breekt mijn ballen

Daarom onderschep ik

Gedachten

Geestelijke objecten die ik detecteer

zoals de geheime politie

En ik keer terug naar het kwantumveld waar ik vandaan kwam

Onmetelijkheid zo groot dat het mijn maskers verplettert als een insect

Ik kan niets op de grond laten

Meer dan mijn skelet, mijn bloed en het vlees van mijn stoffelijk overschot

Ik heb momenteel geen honger naar projecten

Ik wil gewoon getuige zijn van deze cirkel

Circus van prachtige gebeurtenissen die ons universum verbergt

Waarom streef je er dan naar om speeksel uit te geven

In destructieve kritiek die me niets doet, mijn nigga?

Kijk, als ik iets heb geleerd van de kunst van het leven op de rand van de richel

Het is dat wanneer het leven machinegeweren van dichtbij is, degene die je redt, gelach is

Ik word me meer bewust naarmate de tijd verstrijkt

En het pantser roest

Mijn Samson-haar is niet door één maar door duizend Delilahs geknipt

Ik heb het gevoel dat ik dezelfde dag herhaal

Vast in een cyclus die niet eindigt

Mijn jeugd verdort

Mijn enige trefpunt is een boekwinkelhoek

Waar de klok niet tikt

Ik kijk mensen in de ogen en ik merk de vermoeidheid

Om de kost te moeten verdienen in plaats van te leven

Geloof het niet, man, ik ben gekomen om vele leugens te ontdekken

En dat ontlast me nauwelijks

En ik zeg gewoon omdat sommige waar zijn

Zeer rauw geserveerd aan mijn tafel

En ook al wegen ze op me, ik wil dat je ze kent

Ik voldoe eraan ze te zeggen

Het smaakt naar stront voor mij als je opstaat

Luistert

Vaak verblindt angst je

Twijfel ligt op de loer

Gisteravond had ik een openbaring

Bij de receptie van een klein hotel

Staande achter de toonbank

Zoveel als het mij heeft gekost

Ik had de moed om mijn andere zelf onder ogen te zien

Dat het maar een robot is

Een fictie geboren uit eentonige dagen

Voor

We hebben allebei lang in mijn borst geleefd

Maar het eindigde

Ik keek hem in de spiegel aan en zei "dag"

Je zult van deze reis niet langer een gruwelijk pad maken

Je zult mijn landschap niet bedekken met smog

Het paradijs is niet verloren, jij bent degene die het is vergeten

Wie stuurt je naar de frontlinie met Gucci Huarache en Glock?

Hier, nederig, mensen, kom ik onder ogen

Met een potlood, een microfoon en een paar blokken

Dubbele bijl op zijn best

Conditie conditio sine qua non

Om elke klootzak te stoppen

Die barrières wil opwerpen voor je geest en hart

Het alziende oog

Op de top van de piramide

Hij heeft mij op zijn zwarte lijst staan

Omdat mijn boodschap integreert, niet verdeelt of segregeert

Dat is het doel van deze geheime organisatie

Minderjarige

Vraag raad aan deze nederige dienaar

die leerde doorzetten

Toen je stopte jezelf met anderen te vergelijken

Om jezelf te vergelijken met anderen

Om jezelf te vergelijken met anderen

Om jezelf te vergelijken met anderen

Om te vergeven en niet achterom te kijken

Om te vergeven en niet achterom te kijken

Om te vergeven en niet achterom te kijken

Om te vergeven en niet achterom te kijken

Om te vergeven en niet achterom te kijken

Suzerain is de soldaat die uit de pas liep

En ze schieten hem neer omdat hij de insignes niet respecteert

De rangen ook niet

Wees alsjeblieft niet zo'n clown

Vertel me wat de fuck je verzorgingsstaat je heeft gegeven?

Heeft alleen met jouw behoeften gespeeld als katten met bolletjes garen

Met kruimels gooien als de honger op de loer ligt

Onze zeeën vervuilen met olielozingen

Monopolies, industrieën die hun territorium koste wat het kost uitbreiden

vernietigen de bossen

Zij zijn een van degenen die

Ze verkopen hun moeder om een ​​Porsche te kopen

En toch zijn we hier

Klagen over de verspilling van pijn en bloed

En we maken geen poesje zodat al deze shit verandert

We geven de voorkeur aan iemand van art 'e Mandrake

Kom uit de lucht en los alle problemen op

Waar we meestal krijgen