Lighted Endrhyme -

Madness waits for the lines to cross

And my mind forgets the answer

Fragments shift into the lanes

Chasing scars that take them over

Thrown around by the texture

Not by half and nothing whole

I’m allowed to see my sentiments

Carved into the only stones that we know

He shakes away the morning

And then he shakes away himself

But his suffering still remains

Because there was no one else

Once the attraction is full of doubt

The royal touch that will darken the pain

Feelings of divinity

Are the lies that carry the chain

Separate the service

And the promise of his past

Still the ornament of crime

Shows the color of the glass

Agony fluctuates on every desire

Truth is a powerful force

The tether of shivering

Leads the closure of the staining door

This reflection must be wrong

The figure of self demise

Would you gather together death

To spread out among my life

Madness surrenders

To the lines

They’ve crossed themselves for the last time

I’m shaking away nothing

Only the thrill of a great divide

The fall of desire

Waanzin wacht tot de lijnen elkaar kruisen

En mijn geest vergeet het antwoord

Fragmenten verschuiven naar de rijstroken

Op jacht naar littekens die hen overnemen

Rondgeslingerd door de textuur

Niet voor de helft en niets voor heel

Ik mag mijn gevoelens zien

Uitgehouwen in de enige stenen die we kennen

Hij schudt de ochtend weg

En dan schudt hij zichzelf weg

Maar zijn lijden blijft

Omdat er niemand anders was

Zodra de attractie vol twijfel is

De koninklijke aanraking die de pijn zal verduisteren

Gevoelens van goddelijkheid

Zijn de leugens die de ketting dragen?

Scheid de dienst

En de belofte van zijn verleden

Nog steeds het sieraad van de misdaad

Toont de kleur van het glas

Doodsangst fluctueert bij elk verlangen

De waarheid is een krachtige kracht

De ketting van rillen

Leidt de sluiting van de kleurdeur

Deze reflectie moet fout zijn

De figuur van zelfdood

Zou je de dood samenbrengen?

Om te verspreiden over mijn leven

Waanzin geeft zich over

Naar de lijnen

Ze hebben zichzelf voor de laatste keer gekruist

Ik schud niets weg

Alleen de spanning van een grote kloof

De val van het verlangen