Cometas (BCN) -

Entre las piedras del espacio

Tropiezo al despegar, tropiezo al despegar

Las pusieron todas a mi paso

Me quieren derribar, me quieren derribar

Lo que digan la verdad

Son lineas paralelas

Que nunca convergiran

Van en direccion opuesta

No quieren que vaya a rescatarte

Nos quieren separar, nos quieren separar

Cuando el tiempo haga de juez

Y dicte lo que hay que hacer

Volveremos a brillas

Con toda la intensidad

Haciendo de nuestras vidas dos cometas

Que giran volando rapido entre planetas

Batiendo las alas alto esquivando estrellas

Dejando en el universo nuestras estelas

Hasta el Sol, hasta el Sol, hasta el Sol

(que nadie pueda nunca separarnos, que nadie pueda nunca separarnos,

que nadie pueda nunca separarnos)

Ella da la vuelta y voy sangrando

Nadie me va a curar, nadie me va a curar

Y en mi sacramento voy rezando

Nadie me va a escuchar, nadie me va a escuchar

Cuando el cielo vuelva a arder

Justo antes de aterdecer

Volveremos a brillas

En toda su inmensidad

Haciendo de nuestras vidas dos cometas

Que giran volando rapido entre planetas

Batiendo las alas alto esquivando estrellas

Dejando en el universo nuestras estelas

Hasta el Sol, hasta el Sol, hasta el Sol

(que nadie pueda nunca separarnos, que nadie pueda nunca separarnos,

que nadie pueda nunca separarnos)

Tussen de stenen van de ruimte

Struikelen bij het opstijgen, struikelen bij het opstijgen

Ze hebben ze allemaal op mijn pad gezet

Ze willen me neerhalen, ze willen me neerhalen

wat ze de waarheid vertellen

Het zijn evenwijdige lijnen

dat zal nooit samenkomen

Ze gaan in de tegenovergestelde richting

Ze willen niet dat ik je kom redden

Ze willen ons scheiden, ze willen ons scheiden

Wanneer is de tijd de rechter?

En dicteren wat te doen

we zullen weer stralen

met alle intensiteit

Ons leven twee vliegers maken

Die spin die snel tussen planeten vliegt

Fladderende vleugels hoog ontwijkende sterren

Onze sporen achterlatend in het universum

Tot de zon, tot de zon, tot de zon

(niemand kan ons ooit uit elkaar halen, niemand kan ons ooit uit elkaar halen,

dat niemand ons ooit kan scheiden)

Ze draait zich om en ik bloed

Niemand gaat me genezen, niemand gaat me genezen

En in mijn sacrament bid ik

Niemand gaat naar mij luisteren, niemand gaat naar mij luisteren

Als de lucht weer brandt

net voor zonsondergang

we zullen weer stralen

In al zijn onmetelijkheid

Ons leven twee vliegers maken

Die spin die snel tussen planeten vliegt

Fladderende vleugels hoog ontwijkende sterren

Onze sporen achterlatend in het universum

Tot de zon, tot de zon, tot de zon

(niemand kan ons ooit uit elkaar halen, niemand kan ons ooit uit elkaar halen,

dat niemand ons ooit kan scheiden)