Nostalgia - Superman Is Dead

The city I’ve never left

For the sleep, could not make me deft

Ain’t nostalgia for something that was lost in my mind

Question what’s hit you into pieces

Leave the memories all behind

Then Nostalgia keep turning back to feel you’re still blind

Down the road, you see it’s so beautiful

Up in hill, the world’s still cloudy

But I cannot give it up for you

But I cannot give it up, to see it through

But I cannot give it up for you

But I cannot give it up, cannot give it up

Nothing stays on, dead or survive

Broken down but only the memories…

Sad, smile and broken heart

Like a water flowing or dry

Regret of falling apart

And the rest of world’s passing by

Down the road, you see it’s so beautiful

Up in hill, the world’s still cloudy

But I cannot give it up for you

But I cannot give it up, to see it through

But I cannot give it up for you

But I cannot give it up, cannot give it up

Nothing stays on, dead or survive

Broken down but only the memories…

Down the road, you see it’s so beautiful

Up in hill, the world’s still cloudy

But I cannot give it up for you

But I cannot give it up, to see it through

But I cannot give it up for you

But I cannot give it up, cannot give it up

(I can’t give it up), cannot give it up

(I can’t give it up), cannot give it up

(I can’t give it up), cannot give it up

(I can’t give it up), cannot give it up

(I can’t give it up), cannot give it up

(I can’t give it up), cannot give it up

(I can’t give it up), cannot give it up for you.

De stad die ik nooit heb verlaten

Voor de slaap, kon me niet behendig maken

Is het geen nostalgie naar iets dat in mijn gedachten was verzonken

Vraag je af wat je in stukken heeft geslagen

Laat de herinneringen allemaal achter

Dan keert Nostalgia steeds terug om te voelen dat je nog steeds blind bent

Onderweg zie je dat het zo mooi is

Op de heuvel is de wereld nog steeds bewolkt

Maar ik kan het niet voor je opgeven

Maar ik kan het niet opgeven om het te doorzien

Maar ik kan het niet voor je opgeven

Maar ik kan het niet opgeven, kan het niet opgeven

Niets blijft aan, dood of overleeft

Afgebroken maar alleen de herinneringen...

Verdrietig, glimlach en gebroken hart

Zoals een stromend of droog water

Spijt van uit elkaar vallen

En de rest van de wereld komt voorbij

Onderweg zie je dat het zo mooi is

Op de heuvel is de wereld nog steeds bewolkt

Maar ik kan het niet voor je opgeven

Maar ik kan het niet opgeven om het te doorzien

Maar ik kan het niet voor je opgeven

Maar ik kan het niet opgeven, kan het niet opgeven

Niets blijft aan, dood of overleeft

Afgebroken maar alleen de herinneringen...

Onderweg zie je dat het zo mooi is

Op de heuvel is de wereld nog steeds bewolkt

Maar ik kan het niet voor je opgeven

Maar ik kan het niet opgeven om het te doorzien

Maar ik kan het niet voor je opgeven

Maar ik kan het niet opgeven, kan het niet opgeven

(Ik kan het niet opgeven), kan het niet opgeven

(Ik kan het niet opgeven), kan het niet opgeven

(Ik kan het niet opgeven), kan het niet opgeven

(Ik kan het niet opgeven), kan het niet opgeven

(Ik kan het niet opgeven), kan het niet opgeven

(Ik kan het niet opgeven), kan het niet opgeven

(Ik kan het niet opgeven), kan het niet voor je opgeven.