Suburbio -

There’s a door that never stands in the dark

There are walls that always float in my head

And how could this have paralyzed

The shattered lines

I am bringing back the kid is all my fault

I am slipping in a way I’ve done before

If I had another way I could have answered in time

It’s just a little late to get my home back

There is a wall that always drifts in my head

There is a porch that always dwells in silence

There is a second thought of every dimension

And I construct the silence

It’s just a little late to get my home back

Er is een deur die nooit in het donker staat

Er zijn muren die altijd in mijn hoofd zweven

En hoe kan dit zijn verlamd

De gebroken lijnen

Ik breng het kind terug, het is allemaal mijn schuld

Ik glijd uit op een manier die ik eerder heb gedaan

Als ik een andere manier had gehad, had ik op tijd kunnen antwoorden

Het is alleen een beetje laat om mijn huis terug te krijgen

Er is een muur die altijd in mijn hoofd ronddrijft

Er is een veranda waar het altijd stil is

Er is een tweede gedachte aan elke dimensie

En ik construeer de stilte

Het is alleen een beetje laat om mijn huis terug te krijgen