Trajetória - Subtil

Ninguém pode mudar o destino, se não fores tu a primeira

Pessoa a fazer com que o que é bom se aproxime

Fiz da segunda, quarta-feira, sonos trocados

Nada dura a vida inteira e a sorte vem nos dados

Lançados pelo tabuleiro como mandam as leis

Mas já o joguei uma série de vezes e não saiu o seis

Sou duma espécie em vias de extinção, na via, mas em contramão

À espera que o sol nasça porque quem procura acha solução

Respiro fundo, às vezes fundo de mais

Não posso andar a fundo, o carro faz fumo de mais

No fundo fui só mais um, um como não apanhas mais

Houve coisas estranhas nas quais vi conveniência a mais

Se cais levantas-te sozinho sem o apoio de ninguém

Culpar os outros não adianta quando a escolha foi tua

E tu vais voltar a cair nem que seja empurrado por alguém

P’ra poderes perceber que mesmo sozinho a vida continua

Pergunto à lua se falta muito p’a ela se pôr

Enquanto a chuva me lava a alma, salva-me desta dor

Ainda reencarno poeta, charme é pegar numa esferográfica

E escrever de forma mágica a melhor sátira poética

Tudo tem uma ordem, mas ignorância do Homem

É uma substância que hoje em dia até as mulheres consomem

Triste como tu que te ris de tudo e todos e nem ouvistes os lobos

Aquilo que não gostas que façam a ti, não faças aos outros

Básico, onde basicamente nada faz o teu tipo

Onde o piloto automático é um hábito pré-definido

Onde o habitual é dar valor ao brilho superficial

Das coisas em vez de ver as coisas noutro sentido

Cresci com poucos do meu lado, num silêncio em que o

Oportunista quer os rebuçados todos p’ra comer só

Vim pelo caminho, terra batida, ferida cheia de pó

Se não infetar logo cura sozinho

Cresci com poucos do meu lado, num silêncio em que o

Oportunista quer os rebuçados todos p’ra comer só

Vim pelo caminho, terra batida, ferida cheia de pó

Se não infetar logo cura sozinho

Numa geração de réplicas

Tento manter uma ligação saudável com as minhas métricas

A maré é instável, e o barco insuflável em que eu viajo

Não navega num oceano de bactérias

Matérias perigosas, tipo almas gananciosas

Quando eu sempre te disse que isso são flores venenosas

Perfumes não sabem ao que cheiram, mas tu ainda provas

Do veneno com esperanças de vires a gostar do sabor das rosas

Descalço as botas de borracha, sinto um calor nos pés

Só de pensar nas merdas a dor sobe pelas pernas

Aqui lutas contigo próprio até descobrires quem és

E perceber que tudo depende da forma com que te entregas

Aqui não dá p’ra voar sem paraquedas

A minha cota 'tá farta de me amparar as merdas

A minha alma ainda sente o calor de feridas abertas

Já quebrei tantas regras

Páginas semi-completas, lágrimas e rimas

Sátiras, são dádivas divinas

Máquinas assassinas controladas pela Mídia

Várias histórias mal contadas encadernadas na Bíblia

Meu avô na guerra da Índia

Os nossos filhos na guerra da Síria

É impossível mudar um destino

Quando é o teu Deus quem o cria

Por isso eu quero que s’a foda o destino

Eu sei que a erva cresce, mas morre se não for regada

Fotossíntese da vida é como a roleta dum casino

Onde a sorte é uma morte predestinada

Pega no trinta e oito e mata, dispara p’ro ar

Pontaria fraca, mas não vais falhar

Aqui quando a noite ataca, carne fraca, ao mar

Não há destino a mudar

Cresci com poucos do meu lado, num silêncio em que o

Oportunista quer os rebuçados todos p’ra comer só

Vim pelo caminho, terra batida, ferida cheia de pó

Se não infetar logo cura sozinho

Cresci com poucos do meu lado, num silêncio em que o

Oportunista quer os rebuçados todos p’ra comer só

Vim pelo caminho, terra batida, ferida cheia de pó

Se não infetar logo cura sozinho

Niemand kan het lot veranderen als jij niet de eerste bent

Persoon die het goede dichterbij brengt

Ik maakte maandag, woensdag, slaapplaatsen veranderd

Niets gaat een leven lang mee en geluk komt met de dobbelstenen

Gelanceerd over de hele linie zoals de wet voorschrijft

Maar ik heb het al een aantal keer gespeeld en zes kwamen er niet uit

Ik ben een soort die op de rand van uitsterven staat, onderweg is, maar tegen de stroom in

Wachten tot de zon opkomt want wie zoekt zal een oplossing vinden

Ik haal diep adem, soms te diep

Ik kan niet diep gaan, de auto rookt te veel

Diep van binnen was ik gewoon een ander, alsof je niet meer geraakt wordt

Er waren rare dingen waar ik het meeste gemak in zag

Als je valt, sta je alleen op zonder iemands steun

Anderen de schuld geven heeft geen zin als de keuze aan jou was

En je zult weer vallen, zelfs als iemand je duwt

Zodat je kunt beseffen dat het leven, zelfs alleen, doorgaat

Ik vraag de maan of het lang duurt voordat ze ondergaat

Terwijl de regen mijn ziel wast, verlos me van deze pijn

Ik reïncarneer nog steeds een dichter, charme is het oppakken van een balpen

En schrijf op magische wijze de beste poëtische satire

Alles heeft een orde, maar de onwetendheid van de mens

Het is een stof die tegenwoordig zelfs door vrouwen wordt geconsumeerd

Triest zoals jij die om alles en iedereen lachte en niet eens naar de wolven luisterde

Wat je niet leuk vindt dat jou wordt aangedaan, doe dat anderen ook niet aan

Basic, waar eigenlijk niets jouw type is

Waar de automatische piloot een vooraf gedefinieerde gewoonte is

Waar het gebruikelijk is om de glans van het oppervlak te waarderen

Van dingen in plaats van dingen in een andere zin te zien

Ik ben opgegroeid met weinigen aan mijn zijde, in een stilte waarin de

Opportunist wil dat alle snoepjes alleen worden gegeten

Ik kwam langs het pad, geslagen aarde, kronkelend vol stof

Als het niet geïnfecteerd raakt, geneest het vanzelf

Ik ben opgegroeid met weinigen aan mijn zijde, in een stilte waarin de

Opportunist wil dat alle snoepjes alleen worden gegeten

Ik kwam langs het pad, geslagen aarde, kronkelend vol stof

Als het niet geïnfecteerd raakt, geneest het vanzelf

In een generatie replica's

Ik probeer een gezonde verbinding met mijn statistieken te behouden

Het tij is onstabiel en ik reis op de opblaasbare boot

Het navigeert niet in een oceaan van bacteriën

Gevaarlijke materialen, zoals hebzuchtige zielen

Terwijl ik je altijd vertelde dat dit giftige bloemen zijn

Parfums weten niet hoe ze ruiken, maar toch proef je het

Van het gif in de hoop dat je de smaak van rozen lekker gaat vinden

Ik trek mijn rubberen laarzen uit, mijn voeten voelen warm aan

Alleen al aan shit denken, doet de pijn in je benen stijgen

Hier vecht je met jezelf totdat je erachter komt wie je bent

En beseffen dat alles afhangt van hoe jij jezelf geeft

Hier kun je niet vliegen zonder parachute

Mijn quota is het beu om mijn shit te ondersteunen

Mijn ziel voelt nog steeds de hitte van open wonden

Ik heb zoveel regels overtreden

Halfcomplete pagina's, tranen en rijmpjes

Satires zijn goddelijke geschenken

Media gecontroleerde moordmachines

Verschillende slecht vertelde verhalen gebonden in de Bijbel

Mijn grootvader in de Indische oorlog

Onze kinderen in de Syrische oorlog

Het is onmogelijk om een ​​bestemming te wijzigen

Wanneer je God je schept

Daarom wil ik dat het lot wordt genaaid

Ik weet dat het gras groeit, maar het sterft als het geen water krijgt

Fotosynthese van het leven is als een roulettewiel in een casino

Waar geluk een voorbestemde dood is

Neem achtendertig en dood, schiet in de lucht

Zwak doel, maar je zult niet missen

Hier als de nacht valt, zwak vlees, overboord

Er is geen bestemming om te veranderen

Ik ben opgegroeid met weinigen aan mijn zijde, in een stilte waarin de

Opportunist wil dat alle snoepjes alleen worden gegeten

Ik kwam langs het pad, geslagen aarde, kronkelend vol stof

Als het niet geïnfecteerd raakt, geneest het vanzelf

Ik ben opgegroeid met weinigen aan mijn zijde, in een stilte waarin de

Opportunist wil dat alle snoepjes alleen worden gegeten

Ik kwam langs het pad, geslagen aarde, kronkelend vol stof

Als het niet geïnfecteerd raakt, geneest het vanzelf