Sempre Disse - Subtil

A minha mãe sempre o disse, pediu-me para ganhar juízo

No dia em que o conseguisse, a vida sorriria para mim

Todos os dias penso nisso, corro atrás do prejuízo

O tempo que achas que eu desperdiço na música, é parte de ti

É parte de mim, parte de nós todos, Deus sabe

Que não sou nenhum santo e tanto te tenho preocupado

A rebeldia está no sangue, o avô que viva abençoando

Quando eu crescer e for grand alguém vai cantar o meu fado

Meu pai saturado de tudo todos

Olha somos dois contra tudo e todos

Tu a favor dos sindicatos

E eu farto de trabalhar para os outros

Falam na humildade sem serem humildes

Ao ponto de aceitarem que estão errados e que nunca foram livres

Nunca foram os livros a trazer conhecimento

E hoje só um ourives reconhece o meu talento

Ouro em estado bruto, meu puto 24 quilates

Sempre dei o dobro por tudo e o couro pelos rapazes

A cara pela família, a mobília do meu quarto

A Bíblia da minha avó, o meu avô num saco

Lençol branco, tipo a vida pediu tréguas

Ele era um Santo mas hoje canto para as trevas

Nunca me custou tanto vestir preto e branco

Garanto foi perturbante mas ya a vida tem destas merdas

O ciclo tem estas regras, não és tu que quebras o mito

Não é bonito viver às cegas, mas tu não negas conflito

No fim destas guerras o jardim fica despido

E eu espero que alguém me diga qual das capelas visito

Muitos dizem «João tu nunca nos deste ouvidos»

Mas mesmo em tempos fodidos eu dei-vos a mão

Dei tudo de coração a uma data de amigos

Que até à data não sei onde estão

A minha mãe sempre o disse

«Amigos cuidado com isso»

E por falar nisso, eu vi bem quem é que lá estava

Se não fosse a minha família nos momentos de aperto

De certeza não era o rap que me salvava

Andava de cabeça na Lua

Nem reparava que a culpa não era tua

Mas sim do que eu fumava

Fumo todos os dias senão não durmo

Isto não é um vício é só erva prensada

Enrolada em mortalhas de arroz, mas são as falhas de hoje

Que amanhã fazem diferença

Mas amanhã lembram-se e legalizam isto tipo

Que sofremos todos duma doença

Manipulam tudo aquilo que vês, eu preferia ver mal

Tudo aquilo que lês na periferia tem outro final

O fim do mês dura uma semana e tal

Pago as contas e a balança digital perde o sinal

Tem peso a mais, vê-se que vais

Por caminhos onde a ganância faz danos colaterais

Cá na zona os vizinhos sempre souberam mais

Da vida dos outros, dos poucos que lhes chamam pais

Onde é que vais?

Ainda cais da ponte

Segue os sinais verticais e pronto

Ondas e vibes nunca são demais ao ponto

De eu querer ser mais e mais até ficar perto da fonte

Debaixo da ponte

Eu sempre quis mais que uma vista para o horizonte

Sempre quis mais por mais que não tivesse pronto

Sempre fui o mesmo por mais que isso te desaponte

E continuarei igual para que a história assim se conte

A minha mãe sempre o disse, pediu-me para ganhar juízo

No dia em que o conseguisse, a vida sorriria para mim

Todos os dias penso nisso, corro atrás do prejuízo

O tempo que achas que eu desperdiço na música, é parte de ti

Mijn moeder zei het altijd, ze vroeg me tot bezinning te komen

Op de dag dat ik het bereikte, zou het leven me toelachen

Ik denk er elke dag aan, ik ren achter de schade aan

De tijd waarvan je denkt dat ik die aan muziek verspil, is een deel van jou

Het is een deel van mij, een deel van ons allemaal, God weet het

Dat ik geen heilige ben en dat ik je zoveel zorgen maak

Opstand zit in het bloed, de grootvader die leeft zegen

Als ik groot ben en groots word, zal iemand mijn fado zingen

Mijn vader doordrenkt met alles iedereen

Kijk, we zijn twee tegen alles en iedereen

Jij bent voorstander van vakbonden

En ik ben het beu om voor anderen te werken

Ze praten over nederigheid zonder nederig te zijn

Tot het punt dat ze accepteren dat ze ongelijk hebben en dat ze nooit vrij waren

Het waren nooit boeken die kennis brachten

En vandaag herkent alleen een goudsmid mijn talent

Ruw goud, klootzak 24 karaat

Ik gaf altijd het dubbele voor alles en leer voor de jongens

Het gezicht van de familie, de meubels in mijn kamer

De bijbel van mijn oma, mijn opa in een tas

Wit laken, alsof het leven om een ​​wapenstilstand vroeg

Hij was een heilige, maar vandaag zing ik voor de duisternis

Het heeft me nog nooit zoveel gekost om zwart en wit te dragen

Ik garandeer je dat het verontrustend was, maar er zijn dingen in het leven

De cyclus heeft deze regels, jij bent niet degene die de mythe verbreekt

Het is niet mooi om blindelings te leven, maar je ontkent conflicten niet

Aan het einde van deze oorlogen is de tuin kaal

En ik hoop dat iemand me vertelt welke van de kapellen ik bezoek

Velen zeggen «João, je hebt nooit naar ons geluisterd»

Maar zelfs in klote tijden hielp ik je een handje

Ik heb alles vanuit mijn hart gegeven aan een stel vrienden

Dat tot op heden weet ik niet waar ze zijn

Mijn moeder zei het altijd

"Vrienden pas op"

En trouwens, ik zag wie daar was

Als mijn familie er niet was geweest op de krappe momenten

Het was zeker niet de rap die me heeft gered

Ik liep voorover op de maan

Ik had niet eens door dat het niet jouw schuld was

Maar wat ik rookte

Ik rook elke dag anders slaap ik niet

Dit is geen verslaving, het is gewoon geperste wiet

Verpakt in rijstwafels, maar dat zijn de fouten van vandaag

Dat morgen het verschil maakt

Maar morgen onthouden en legaliseren ze dit graag

We lijden allemaal aan een ziekte

Ze manipuleren alles wat je ziet, ik zie het liever verkeerd

Alles wat je in de periferie leest, heeft een ander einde

Het einde van de maand duurt een week en zo

Ik betaal de rekeningen en de digitale weegschaal verliest zijn signaal

Het is overgewicht, je ziet dat je eraan gaat

Op paden waar hebzucht bijkomende schade aanricht

Hier in de buurt wisten de buren altijd meer

Van de levens van anderen, van de weinigen die hen ouders noemen

Waar ga je naar toe?

Nog steeds op de brug

Volg de verticale borden en dat is alles

Golven en vibes zijn nooit te to the point

Van steeds meer willen zijn naar dicht bij de bron zijn

Onder de brug

Ik wilde altijd meer dan uitzicht op de skyline

Ik wilde altijd meer, ook al was ik er nog niet klaar voor

Ik ben altijd dezelfde geweest, hoezeer het je ook teleurstelt

En ik zal hetzelfde blijven zodat het verhaal op deze manier verteld kan worden

Mijn moeder zei het altijd, ze vroeg me tot bezinning te komen

Op de dag dat ik het bereikte, zou het leven me toelachen

Ik denk er elke dag aan, ik ren achter de schade aan

De tijd waarvan je denkt dat ik die aan muziek verspil, is een deel van jou