Homesickness - Submarino

across the days there would be ways in which to fade out in the crowd

question of chance, or maybe of choice, or maybe just a state of mind

for a while

she’d put up with it

then, at night,

it would suddenly hit

she was the one who wouldn’t speak when she was listening to him

she was the one who wouldn’t breath unless she went away and screamed

on the bus

the shaking of strings

on her mind

the sound of the things

that would undermine

what was on his mind

that would undermine

the impending demise

that’s hanging over him

cold papercuts, no windowsills, and the delusions of space

the crack of time becomes a smell, and then a scent, and then no trace

she’s not home

there’s no home at all

she’s not old

she’s not old enough

but still she’s expecting

at times unrelentingly

to break her chord

gedurende de dagen zouden er manieren zijn om uit de menigte te verdwijnen

kwestie van toeval, of misschien keuze, of misschien gewoon een gemoedstoestand

voor een poosje

ze zou het verdragen

dan, 's nachts,

het zou plotseling toeslaan

zij was degene die niet wilde praten als ze naar hem luisterde

zij was degene die niet zou ademen tenzij ze wegging en schreeuwde

in de bus

het schudden van snaren

in haar gedachten

het geluid van de dingen

dat zou ondermijnen

waar hij aan dacht

dat zou ondermijnen

de naderende ondergang

dat hangt hem boven het hoofd

koude papercuts, geen vensterbanken en de waanideeën van ruimte

het krieken van de tijd wordt een geur, en dan een geur, en dan geen spoor meer

ze is niet thuis

er is helemaal geen huis

ze is niet oud

ze is niet oud genoeg

maar toch is ze in verwachting

soms onverbiddelijk

om haar akkoord te breken