Corpse Candles -

I woke up tomorrow and the colors were all dull

I was stuck with gnawing headache, like a drill put through my skull

And it seemed just to get stronger, I had never felt such pain before

On this ocean of confusion, I heard an unknown voice

I was lost in my delusion and I never had a choice

Because this was the sound of reason, this was what I had been chosen for

He poisoned me that moment when he stepped right up from hell

You see, no man has a perfect and impenetrable shell

He got me while I slumbered, he got me while my guard was down

Sensing his perfection, I had never felt so small

He said, «Open you eyes», and I stepped right through the wall

To the far side of the fences, I had never been that far from home

Awake my ghouls

They stain my soul

They preach my doom

They raise my tomb

Corpse Candles, Embrace me, keeps me awake

Who will sleep well tonight

Corpse Candles, Within me, leading astray

As I follow the light

The scenery is changing, and I know what happens then

As I see things through this doorway that was never ment for men

And I sympathise with Dante, although he of course was wrong about hell

And I will call out for mercy, and my guide will show me grace

While he leave me in control again, for now in any case

And I fall right to the floor, the floor of this very god damned cell

Awake my ghouls

They stain my soul

They preach my doom

They raise my tomb

Corpse Candles, Embrace me, keeps me awake

Who will sleep well tonight

Corpse Candles, Within me, leading astray

As I follow the light

Silent morning, never-ending days and dreaded nights

And what use is there for colors if the room is naked white

But I know that it’s nothing compared to this inner custody

The sun is but a memory, the moon is never up

And my head is like a highway where the traffic never stops

At least I’m not all lonely, at least he keeps me company

Ik werd morgen wakker en de kleuren waren allemaal saai

Ik zat vast met knagende hoofdpijn, als een boor door mijn schedel

En het leek alleen maar sterker te worden, ik had nog nooit zo'n pijn gevoeld

Op deze oceaan van verwarring hoorde ik een onbekende stem

Ik was verdwaald in mijn waanvoorstelling en ik had nooit een keuze

Omdat dit het geluid van de rede was, was dit waarvoor ik was gekozen

Hij vergiftigde me op het moment dat hij uit de hel kwam

Zie je, geen enkele man heeft een perfecte en ondoordringbare schaal

Hij pakte me terwijl ik sliep, hij pakte me terwijl ik niet op mijn hoede was

Toen ik zijn perfectie voelde, had ik me nog nooit zo klein gevoeld

Hij zei: "Open je ogen", en ik stapte dwars door de muur

Aan de andere kant van de hekken was ik nog nooit zo ver van huis geweest

Maak mijn geesten wakker

Ze bevlekken mijn ziel

Ze prediken mijn ondergang

Ze heffen mijn graf op

Lijkkaarsen, omhels me, houdt me wakker

Wie slaapt er goed vannacht

Lijkkaarsen, in mij, op een dwaalspoor

Terwijl ik het licht volg

Het landschap verandert, en ik weet wat er dan gebeurt

Als ik dingen zie door deze deuropening die nooit voor mannen bedoeld waren

En ik sympathiseer met Dante, hoewel hij het natuurlijk bij het verkeerde eind had over de hel

En ik zal om genade roepen, en mijn gids zal me genade tonen

Terwijl hij mij weer de baas laat, voor nu in ieder geval

En ik val recht op de vloer, de vloer van deze verdomde cel

Maak mijn geesten wakker

Ze bevlekken mijn ziel

Ze prediken mijn ondergang

Ze heffen mijn graf op

Lijkkaarsen, omhels me, houdt me wakker

Wie slaapt er goed vannacht

Lijkkaarsen, in mij, op een dwaalspoor

Terwijl ik het licht volg

Stille ochtend, eindeloze dagen en gevreesde nachten

En wat heb je aan kleuren als de kamer naakt wit is?

Maar ik weet dat het niets is vergeleken met deze innerlijke hechtenis

De zon is slechts een herinnering, de maan is nooit op

En mijn hoofd is als een snelweg waar het verkeer nooit stopt

Ik ben tenminste niet eenzaam, hij houdt me tenminste gezelschap