Invisible Man -

The invisible man

He lost his soul

Went hand in hand

With his self control

So he cried out loud

And shook his chains

Then punched a wall

To feel the pain

So he said goodbye

To the man he was

Did all the things

The dying does

Then looked real close

Into a mirror

And wondered how

He got to here

He didn’t see

His face stare back

The cheeks were hollow

The eyes were black

A stranger’s glare

Was all he found

Reflection gone

His spirit bound

So he screamed again

With all his might

Loud enough

To cause a fright

Oh, he felt a fool

Yeah, he felt absurd

But the invisible man

Was finally heard

De onzichtbare man

Hij verloor zijn ziel

Ging hand in hand

Met zijn zelfbeheersing

Dus hij huilde hardop

En schudde zijn kettingen

Daarna tegen een muur geslagen

Om de pijn te voelen

Dus hij zei gedag

Aan de man die hij was

Heb alle dingen gedaan

De stervende doet

Toen heel dichtbij gekeken

In een spiegel

En vroeg zich af hoe?

Hij moet hier zijn

Hij zag het niet

Zijn gezicht staart terug

De wangen waren hol

De ogen waren zwart

De blik van een vreemde

Was alles wat hij vond

Reflectie weg

Zijn geest gebonden

Dus hij schreeuwde weer

Met al zijn macht

Luid genoeg

Om schrik aan te jagen

Oh, hij voelde zich een dwaas

Ja, hij voelde zich absurd

Maar de onzichtbare man

Eindelijk gehoord