The Genesis - Stract

The first verse I disperse will work mercy

Into the worst of all persons that cursed my murk journey

The dirt that blurs worthiness bursts into the spurts

Of the words that lurched hurt out of the perch that worry sat on

And I hope to take my hat off to the mope that pulled the last straw

Cause he choked and then grabbed on to the neck…

And you’re sitting at home doing this shit

I should be earning a medal for this

Stop fuckin' around and be a man

There ain’t nothin' out here for you

Oh yes, there is… This

Het eerste vers dat ik verspreid, zal barmhartigheid schenken

In de ergste van alle personen die mijn duistere reis vervloekten

Het vuil dat de waardigheid vervaagt, barst in de spurts

Van de woorden die slingerden, deden pijn uit de baars waar de zorgen op zaten

En ik hoop mijn hoed af te zetten voor de brommer die de laatste druppel heeft getrokken

Omdat hij stikte en zich toen bij de nek greep...

En jij zit thuis deze shit te doen

Ik zou hier een medaille voor moeten verdienen

Stop met rotzooien en wees een man

Er is hier niets voor jou

Oh ja, er is... Dit