Conquer the Straits - Stormtide

You’ve lied to us, captain

You’ve not put back north

For home, as you said last time

If we keep on our course

Then all will be lost

You lead us to pass through the straits?

The wind, the spray was relentless

The captain mirrored the sea

Buffeting gales, pushed them westward

A roar from the captain

A man without fear

Mutiny here will not stand

As quick as a fox

He hurled the usurper

To sea, to think over his crimes

This voyage must last

For the prince has a task

A dark, ancient evil awaits

We must now conquer the straits

Three days in the tempest

It behested, not bested

The men who would die

For their prince

Storm break, lights bathed down

Reprisal from the fight

Take a look, you bloody sea rats

The straits are in sights

Dead starboard came great dark shapes

Giant monoliths of stone and black ice

Above boiled clouds, dark, thundery shrouds

Ocean twisters, touched lightning that fell

Ah, don’t you love it — the bite of the wind

The notion we might not survive

A cackle of laughter

The captain, the bastard

Greets death with a grin

Rising, still rising, for what seemed like days

A mammoth dark wave

Breached tumultuously out watery graves

Out watery graves

Down to the ground

With a fierce, cracking sound

Went the captain in front of the prince

Their eyes met in union

And both felt the spark

Men who knew what it was to face death

Mad laughter came next

From both of them

They entered an instinct won trance

Like a demonic dance

They fenced with the sea gods intent

Every sense was on fire

Then suddenly clear skies shone

Je hebt tegen ons gelogen, kapitein

Je hebt niet terug naar het noorden gezet

Voor thuis, zoals je de vorige keer zei

Als we op onze koers blijven

Dan gaat alles verloren

Leidt u ons door de zeestraat?

De wind, de spray was meedogenloos

De kapitein spiegelde de zee

Door de stormen te blazen, werden ze naar het westen geduwd

Een brul van de kapitein

Een man zonder angst

Muiterij hier zal niet standhouden

Zo snel als een vos

Hij slingerde de usurpator

Naar zee, om na te denken over zijn misdaden

Deze reis moet duren

Want de prins heeft een taak

Er wacht een duister, oud kwaad

We moeten nu de zeestraat overwinnen

Drie dagen in de storm

Het beval, niet overtroffen

De mannen die zouden sterven

Voor hun prins

Stormbreuk, lichten gedoofd

Vergelding van het gevecht

Kijk eens, jullie verdomde zeeratten

De zeestraat is in zicht

Dode stuurboord kwamen geweldige donkere vormen

Gigantische monolieten van steen en ijzel

Boven gekookte wolken, donkere, donderende sluiers

Oceaan twisters, aangeraakte bliksem die viel

Ah, hou je er niet van - de beet van de wind?

Het idee dat we het misschien niet overleven

Een lachsalvo

De kapitein, de klootzak

Begroet de dood met een grijns

Stijgende, nog steeds stijgende, voor wat leek op dagen

Een gigantische donkere golf

Bruisend tumultueus uit waterige graven

Uit waterige graven

Tot op de grond

Met een fel, krakend geluid

Ging de kapitein voor de prins

Hun ogen ontmoetten elkaar in unie

En beiden voelden de vonk

Mannen die wisten wat het was om de dood onder ogen te zien

Gek gelach kwam daarna

Van beiden 

Ze kwamen in een instinct-won-trance

Als een demonische dans

Ze omheind met de bedoeling van de zeegoden

Elk zintuig stond in brand

Toen scheen plotseling een heldere lucht