Possession - Stick

Avant de m'écouter une nouvelle fois sache que tout ça n’est pas bien mieux

C’est toujours les pensées d’un type qui finira pas bien vieux

Qui signera pas plein de contrats et autographes

Qui enchaîne les fautes au taff, les potos savent que je casse des côtes au mic

Les automates de l’industrie ont mis des carottes au rap

Pourtant je suis meilleur qu’eux

La vie est injuste

Prie pour que jamais ne viennent mon heure de gloire

Ou les directeurs de leurs labels deviennent meneur de foire

On meurt de soif et ma bouteille s’appelle tumeur du foie

Des fois je suis muet comme une carpe, des fois je suis d’une humeur de squale

Fumeur de taille j’ai pas toujours les pieds sur terre

Je patauge où les blessures peinent à se cacher derrière d'épais survets

Ils disent que ma sic est surfaite, ok super

Ils veulent que je les surprennent

P’tet que je me mette à chialer sur scène?

Ou même affaler sur une chienne, à zapper sur les chaînes

Sans capter qu’ils nous tiennent par la peau des couilles à grappiller ce qu’il

nous cèdent

Pfff, les potos me disent d’assurer un gros feat

Je suis dans le brouillard chaque fois que Dieu s’allume un gros spliff

Et je suis fautif si ma situation sociale est basse

Et je côtoies le bonheur parce que j’ai deux trois soss à l'étage

Face à mes pages je suis autre chose qu’une salle épave

Et ça les gave qu’un petit branleur écrive mieux qu’un sale énarque

Et ma démarche est pas vraiment pacifique

Je suis comme au ralenti dans un monde où tout va si vite

Les assédics m’auront permis de souffler un peu

Je connais pas mon futur patron que je veux déjà le couper en deux

Et j’ai pas assez de fric pour mener la vie de rêve

Ouais pas assez de fric pour enfin quitter cette putain de ville de merde

Entre prises de têtes et crises de nerfs

J'écris ce texte, aigri de n'être

Qu’un triste mec, épris des lettres

Qui se répète et se répète et se répète et se répète encore

Et je serais peut-être en tort d’espérer être plus qu’un MC de plus

Des rimes grattées sous l’abri bus

Je voulais que le rap me suce

Quinze ans après il a à peine tâter mon prépuce

On trébuche à deux pas du bonheur car le poids de l’horreur

Est à nos erreurs ce que la peur est à l’amour

Et Alan Moore a mis du sang sur mes smileys

On peut se marrer

Ou se tailler les veines mais y a du sang sur mes cahiers

Et ça y est les zens sont repoudrés, les lumières s'éteignent

Le show peut commencer et dévoiler ce qu’on redoutait

C’est toujours moi et mon petit nombril

Le blues de ma déprime

Des signes, des immondices et ils m’ont dit que c'était cool

Et c’est des coups que je distribue à travers cette récidive

Et s’ils disent que le disque tue c’est aussi ce que mes récits disent

Rest in peace, je suis déjà mort, je fais que des apparitions

Et la pendule transforme les notes en pendus sur ma partition

Ma partie sombre a pris de l’ampleur sur ce que je suis

Au fond j’ai peur de courir juste derrière ce que je f…*DRING*

-Putain, merde, c’est quoi ce numéro à la con là 06 66

Allo?

… Allo?

Nan, nan j’entends rien mec je sais pas si tu m’entends, je sais pas qui t’es

Voordat je weer naar me luistert, weet dat dit allemaal niet veel beter is

Het zijn altijd de gedachten van een man die niet erg oud zal worden

Die niet veel contracten en handtekeningen wil ondertekenen

Wie de fouten aan het werk koppelt, de vrienden weten dat ik ribben breek op de microfoon

De automaten van de industrie hebben wortels in de rap gegooid

Toch ben ik beter dan zij

Het leven is oneerlijk

Bid dat mijn beste uur nooit komt

Waar de directeuren van hun labels eerlijke leiders worden

We sterven van de dorst en mijn fles heet levertumor

Soms ben ik zo dom als een karper, soms heb ik de stemming van een haai

Grote roker, ik ben niet altijd nuchter

Ik waad waar wonden worstelen om me te verschuilen achter dikke trainingspakken

Ze zeggen dat mijn sic overschat is, oké geweldig

Ze willen dat ik ze verras

Waarom begin ik niet te huilen op het podium?

Of val zelfs op een vrouwelijke hond, zap de kettingen

Zonder te beseffen dat ze ons bij de huid van de ballen vasthouden om te gillen wat hij doet

geef je aan ons over

Pfff, de homies vertellen me dat ik een grote prestatie moet leveren

Ik ben elke keer in de mist als God een grote joint aansteekt

En het is mijn schuld als mijn sociale status laag is

En ik grens aan geluk, want ik heb twee drie sos boven

Tegenover mijn pagina's ben ik meer dan een verwoeste kamer

En het voedt ze dat een kleine rukker beter schrijft dan een vuile enarque

En mijn manier van lopen is niet bepaald vredig

Ik ben als in slow motion in een wereld waar alles zo snel gaat

De assédics zullen me een beetje hebben laten ademen

Ik ken mijn toekomstige baas niet, ik wil hem nu al in tweeën snijden

En ik heb niet genoeg geld om het droomleven te leiden

Ja, niet genoeg geld om eindelijk deze verdomde stad te verlaten

Tussen hoofdpijn en driftbuien

Ik schrijf deze tekst, verbitterd omdat ik er niet ben

Alleen een trieste man, verliefd op brieven

Dat herhaalt en herhaalt en herhaalt en herhaalt zich nog eens

En misschien heb ik het mis als ik verwacht dat ik meer dan één MC meer zal zijn

Rijmpjes scharrelden onder het bushokje

Ik wilde dat rap me zou zuigen

Vijftien jaar later voelde hij nauwelijks mijn voorhuid

We struikelen dicht bij geluk vanwege het gewicht van horror

Is voor onze fouten wat angst is voor liefde

En Alan Moore deed bloed op mijn smileys

We kunnen lachen

Of snijd je polsen door, maar er zit bloed op mijn notitieboekjes

En dat is het, de zens zijn gepoederd, de lichten gaan uit

De show kan beginnen en onthullen wat we vreesden

Het is altijd ik en mijn kleine navel

De blues van mijn depressie

Borden, vuiligheid en ze vertelden me dat het cool was

En het zijn klappen die ik uitdeel door deze terugval

En als ze zeggen dat het record dodelijk is, zeggen mijn verhalen dat ook

Rust zacht, ik ben al dood, ik maak alleen maar schijn

En de slinger verandert de noten in hangende noten op mijn bladmuziek

Mijn duistere kant is gegroeid tot wie ik ben

Diep vanbinnen ben ik bang om recht achter wat ik f...*DRING* aan te rennen

-Verdomme, shit, wat is dat voor gelul nummer 06 66

Hallo?

… Hallo?

Nee, nee, ik kan niets horen man, ik weet niet of je me hoort, ik weet niet wie je bent