The Legend '97 - Steve Cook

A cool summer morning in early June, is when the legend began, at a nameless

logging camp in Wexford County, where the Manistee River ran.

Eleven lumberjacks near the Garland swamp found an animal they thought was a

dog.

In a playful mood they chased it around till it ran inside a hollow log.

A logger named Johnson grabbed him a stick and poked around inside.

Then the thing let out an unearthly scream and came out and stood upright.

None of those men ever said very much, ‘bout what ever happened then.

They just packed up their belongings and left that night, were never heard from

again.

It was ten years later in '97, when a farmer near Buckley was found.

Slumped over his plow, his heart had stopped, there were dog tracks all around.

Seven years passed with the turn of the century, they say a crazy old widow had

a dream, of dogs that circled her house at night that walked like men and

screamed.

In 1917, a sheriff who was out walking found a driverless wagon and tracks in

the dust, like wolves had been a stalkin'.

Near the roadside a four-horse team lay dead with their eyes open wide.

When the vet finished up his examination, he said it looked like they died of

fright.

In '37 a schooner captain said, several crew members had reported a pack of

wild dogs roaming Bowers Harbor.

His story was never reported.

In '57 a man of the cloth found claw marks on an old church door.

The newspaper said they’d been made by a dog, he’d a had to stood 7'4″.

In '67 a van-load of hippies, told a park-ranger named Quinlinn,

they’d been awakened in the night by a scratch at the window, there was a

dogman looking in and grinning.

In '77 there were screams in the night, near the village of Bellaire.

Could’ve been a bobcat, could’ve been the wind, nobody looked up there.

Then in the summer of '87, near Luther, it happened again… at a cabin in the

woods it looked like maybe, someone had tried to break in.

There were cuts around the doors that could only been made by very sharp teeth

and claws.

He didn’t wear shoes cuz he didn’t have feet.

He walked on just two paws.

So far this year, no stories have appeared.

Have the dogmen gone away?

Have they disappeared?

Soon enough I guess we’ll know, cuz this is the time to fear, for another ten

years has come around, the seventh year is here and somewhere in the

north-woods darkness, a creature walks upright.

And the best advice you may ever get is never to go out…

at night.

Op een koele zomerochtend begin juni begon de legende, op een naamloos

houthakkerskamp in Wexford County, waar de rivier de Manistee stroomde.

Elf houthakkers in de buurt van het Garland-moeras vonden een dier waarvan ze dachten dat het een

hond.

In een speelse bui joegen ze het rond totdat het in een holle boomstam liep.

Een houthakker genaamd Johnson pakte een stok voor hem en snuffelde naar binnen.

Toen slaakte het ding een onaardse schreeuw en kwam naar buiten en ging rechtop staan.

Geen van die mannen heeft ooit veel gezegd over wat er toen is gebeurd.

Ze pakten gewoon hun spullen in en vertrokken die avond, er werd nooit iets van hen vernomen

opnieuw.

Het was tien jaar later, in '97, toen een boer in de buurt van Buckley werd gevonden.

Onderuitgezakt over zijn ploeg, zijn hart stond stil, er waren overal hondensporen.

Zeven jaar gingen voorbij met de eeuwwisseling, zeggen ze, een gekke oude weduwe

een droom, van honden die 's nachts om haar huis cirkelden die liepen als mannen en

schreeuwde.

In 1917 vond een sheriff die aan het wandelen was een wagen zonder bestuurder en spoorde naar binnen

het stof, zoals wolven een stalking waren geweest.

Langs de weg lag een team van vier paarden dood met hun ogen wijd open.

Toen de dierenarts klaar was met zijn onderzoek, zei hij dat het leek alsof ze stierven

schrikken.

In '37 zei een schoenerkapitein dat verschillende bemanningsleden een troep hadden gemeld

wilde honden die door Bowers Harbor zwerven.

Zijn verhaal is nooit gemeld.

In '57 vond een man van het laken klauwafdrukken op een oude kerkdeur.

De krant zei dat ze waren gemaakt door een hond, hij had 7'4 "moeten staan.

In '67 vertelde een busje vol hippies aan een parkwachter genaamd Quinlinn,

ze waren 's nachts gewekt door een kras op het raam, er was een

dogman kijkt naar binnen en grijnst.

In '77 waren er geschreeuw in de nacht, in de buurt van het dorp Bellaire.

Het had een bobcat kunnen zijn, het had de wind kunnen zijn, niemand keek daar omhoog.

Toen in de zomer van '87, in de buurt van Luther, gebeurde het opnieuw... in een hut in de

bos waar het op leek, had iemand geprobeerd in te breken.

Er waren sneden rond de deuren die alleen konden worden gemaakt met zeer scherpe tanden

en klauwen.

Hij droeg geen schoenen omdat hij geen voeten had.

Hij liep op slechts twee poten.

Tot nu toe zijn er dit jaar geen verhalen verschenen.

Zijn de hondenmannen weg?

Zijn ze verdwenen?

Ik denk dat we het snel genoeg zullen weten, want dit is het moment om te vrezen, voor nog eens tien

jaar is voorbij, het zevende jaar is hier en ergens in de

North-woods duisternis, een wezen loopt rechtop.

En het beste advies dat je ooit krijgt, is om nooit uit te gaan...

's nachts.