Patricia - STATEN

This must be the feeling my father

felt the first time when he saw my mother.

The ocean as music, the sand as their floor,

follow my footsteps and we’ll stay the course.

I wonder what his first words for her were,

«hey there, hi, why do you look so tired?

Probably cause you’ve been running through my mind»

She could’ve walked off but she laughed and she smiled.

Kiss me, hold me,

show me that

I’m not as worthless as I think

myself to be.

Please stay, please stay,

my father taught me how to love

I know what he taught was enough.

Is this the way that my father kissed her?

The sky burning out sunk in sheets together.

His lips nervously trembling towards her cheek,

her eyelids half closed, her nerves begging for peace.

I want to feel the rush he felt when he was on

his knee, ring in sight, the rough stillness of time.

Her breath desynchronized as she waters her eyes,

how did he know she’d look beautiful in white?

Kiss me, hold me,

show me that

life is worth

everything I’m dying for.

Please stay, please stay,

till death do us part

you’ll be my last breath

my parting thought.

I must be feeling what my father feels

when he looks at my mother, love’s ideal.

I never thought I’d have a love like this,

I’m glad it’s you I get to share my life with.

Dit moet het gevoel zijn van mijn vader

voelde de eerste keer toen hij mijn moeder zag.

De oceaan als muziek, het zand als hun vloer,

volg mijn voetstappen en we blijven op koers.

Ik vraag me af wat zijn eerste woorden voor haar waren,

"Hallo, hallo, waarom zie je er zo moe uit?

Waarschijnlijk omdat je door mijn hoofd spookt»

Ze had weg kunnen lopen, maar ze lachte en ze glimlachte.

Kus me, houd me vast,

laat me dat zien

Ik ben niet zo waardeloos als ik denk

mezelf te zijn.

Blijf alsjeblieft, blijf alsjeblieft,

mijn vader heeft me geleerd hoe ik moet liefhebben

Ik weet dat wat hij leerde genoeg was.

Is dit de manier waarop mijn vader haar kuste?

De brandende lucht zakte samen in lakens weg.

Zijn lippen trilden zenuwachtig naar haar wang,

haar oogleden half gesloten, haar zenuwen smeekten om vrede.

Ik wil de kick voelen die hij voelde toen hij aan was

zijn knie, ring in zicht, de ruwe stilte van de tijd.

Haar adem desynchroniseerde terwijl ze haar ogen tranen,

hoe wist hij dat ze er mooi uit zou zien in het wit?

Kus me, houd me vast,

laat me dat zien

het leven is de moeite waard

alles waar ik voor sterf.

Blijf alsjeblieft, blijf alsjeblieft,

tot de dood ons scheidt

je zult mijn laatste adem zijn

mijn afscheidsgedachte.

Ik moet voelen wat mijn vader voelt

als hij naar mijn moeder kijkt, is liefde ideaal.

Ik had nooit gedacht dat ik zo'n liefde zou hebben,

Ik ben blij dat jij het bent met wie ik mijn leven mag delen.