Lament -

You ran like a thief

And you stole all of me, all of me

You stabbed and you fleed

Left me here to bleed, here to bleed

You promised the world then you burned like the sun

But I thrived on your warmth, now I’m frozen and numb

How was I so wrong?

Are you not the one?

I built you a house, but you never came home

And now that you’re gone, and I’m alone

The colors all fade and my world is cold

You spoke of your love like there might’ve been hope

But you sank like a stone when I thought you would float

You chose to desert when it’d hurt me the most

I can’t let you go, when I live with your ghost

But now that you’re gone, all there’s to say,

Is so long

It’s frighteningly calm,

But there was never a storm

You were just here, then you were gone

And after so long

You were my reason for breathing

And now I’m just lost

And now that you’re gone, and I’m alone

The colors all fade and my world is cold

You spoke of your love like there might’ve been hope

But you sank like a stone when I thought you would float

You chose to desert when it’d hurt me the most

I can’t let you go, when I live with your ghost

But now that you’re gone, all there’s to say,

Is so long

I can’t mend my soul if I cant let you go and

And I can’t let you go, when I’m clinging to hope

And I can’t say goodbye when I’m always alone and

I can’t mend my soul when it’s utterly broken

Now all that I am, and all I believed

Came tumbling down, ripped apart at the seams

You spoke of your love but there never was hope

When you speak your lies now I hope that you choke

I’m hopeful in time, I won’t have to lie

When I say, «Believe me without you I’m fine»

And now that you’re gone all there’s to say

Is so long

Je rende als een dief

En je stal alles van mij, alles van mij

Je stak en je vluchtte

Liet me hier om te bloeden, hier om te bloeden

Je beloofde de wereld en toen brandde je als de zon

Maar ik gedij op je warmte, nu ben ik bevroren en gevoelloos

Hoe had ik het zo mis?

Ben jij niet degene?

Ik heb een huis voor je gebouwd, maar je bent nooit thuisgekomen

En nu je weg bent, en ik alleen ben

De kleuren vervagen allemaal en mijn wereld is koud

Je sprak over je liefde alsof er hoop was

Maar je zonk als een steen toen ik dacht dat je zou drijven

Je koos ervoor om te deserteren toen het me het meeste pijn zou doen

Ik kan je niet laten gaan, als ik bij je geest woon

Maar nu je weg bent, valt er alleen nog maar te zeggen,

Is zo lang

Het is angstaanjagend rustig,

Maar er was nooit een storm

Je was hier net, toen was je weg

En na zo lang

Jij was mijn reden om te ademen

En nu ben ik gewoon verloren

En nu je weg bent, en ik alleen ben

De kleuren vervagen allemaal en mijn wereld is koud

Je sprak over je liefde alsof er hoop was

Maar je zonk als een steen toen ik dacht dat je zou drijven

Je koos ervoor om te deserteren toen het me het meeste pijn zou doen

Ik kan je niet laten gaan, als ik bij je geest woon

Maar nu je weg bent, valt er alleen nog maar te zeggen,

Is zo lang

Ik kan mijn ziel niet herstellen als ik je niet kan laten gaan en

En ik kan je niet laten gaan, als ik me vastklamp aan hoop

En ik kan geen afscheid nemen als ik altijd alleen ben en

Ik kan mijn ziel niet herstellen als hij totaal gebroken is

Nu alles wat ik ben, en alles wat ik geloofde

Kwam naar beneden tuimelen, uit elkaar gescheurd bij de naden

Je sprak over je liefde, maar er was nooit hoop

Als je nu je leugens uitspreekt, hoop ik dat je stikt

Ik heb hoop op tijd, ik hoef niet te liegen

Als ik zeg: "Geloof me zonder jou gaat het goed"

En nu je weg bent, valt er alleen nog maar te zeggen

Is zo lang