Thoughts & Words - Stardelay

In the middle of the night

Still reminds me of that day

When things got out of sight

Love seemed deeply lost in blue

Oceans filled by you and me

Today foolish games we play

Every word we say flies free

So don’t ask me why I fall

It all seems so unsure

In every thought I hear your call

But the words remain obscure

I hear this irritating voice

She says we had no choice but we had

And some words remind me of a song

Seems like nothings wrong, but sad

Well it turns me inside out

And I can hardly breathe

The universe is getting loud

Stars bring me to my knees

Until I feel you standing there

Sunlight everywhere you shine

And I see your affections grows

Your complexion shows sometimes

Midden in de nacht

Doet me nog steeds denken aan die dag

Toen dingen uit het zicht raakten

Liefde leek diep verloren in blauw

Oceanen gevuld door jou en mij

Tegenwoordig spelen we dwaze spelletjes

Elk woord dat we zeggen vliegt vrijuit

Dus vraag me niet waarom ik val

Het lijkt allemaal zo onzeker

In elke gedachte hoor ik je roep

Maar de woorden blijven duister

Ik hoor deze irritante stem

Ze zegt dat we geen keus hadden, maar we hadden wel

En sommige woorden doen me denken aan een liedje

Het lijkt alsof er niets aan de hand is, maar wel triest

Nou, het keert me binnenstebuiten

En ik kan nauwelijks ademen

Het universum wordt luidruchtig

Sterren brengen me op mijn knieën

Totdat ik voel dat je daar staat

Zonlicht overal waar je schijnt

En ik zie dat je genegenheid groeit

Je huidskleur laat soms zien