La risa funesta - Standstill

«Dile al Capitán Ironía

Que deje de perdonar tantas vidas

Que yo prefiero morir…

Me señala con su nariz

Se la rompo en sueños

Y me dice: «tú no te quieres morir»

Codos y rodillas, muevo los pies

Y me acuerdo de un pase de baile que yo me sé

Oigo su risa

Levanto la vista

Y el agua en el grifo que corre

Y que corre más

«¿cómo puedes hablar con tanta gravedad?

Si es lo más tonto del mundo

Yo no te puedo engañar

Siempre te olvidas

Por eso te cuidas tan mal

Es normal»

Me señala con su nariz

Ese del espejo y me dice

«hoy tú no vas a salir»

No hay mucho más que decir

"Vertel het aan kapitein Irony

stop met het vergeven van zoveel levens

Dat ik liever dood ga...

Hij wijst naar mij met zijn neus

Ik breek het in dromen

En hij vertelt me: "je wilt niet dood"

Ellebogen en knieën, ik beweeg mijn voeten

En ik herinner me een danspas die ik ken

Ik hoor haar lachen

Opgezocht

En het water in de lopende kraan

En wie loopt er meer

'Hoe kun je zo ernstig praten?

Als het het domste ter wereld is

Ik kan je niet voor de gek houden

je vergeet het altijd

Daarom zorg je zo slecht voor jezelf

Het is normaal"

Hij wijst naar mij met zijn neus

Degene in de spiegel en hij vertelt het me

"Vandaag ga je niet uit"

Niet veel meer te zeggen