Soči - SRD

Krasna si, bistra hči planin

Brdka v prirodni si lepoti

Ko ti prozornih globočin

Nevihte temne srd ne moti —

Krasna si, hči planin

Tvoj tek je živ in je legak

Ko hod deklet s planine

In jasna si ko gorski zrak

In glasna si, kot spev krepak

Planinske je mladine

Rad gledam ti v valove bodre

Valove te zelenomodre:

Temna zelen planinskih trav

In vedra višnjevost višav

Lepo se v njih je zlila

Na rosah sinjega neba

Na rosah zelenih gora

Lepoto to si pila —

Krasna si, hči planin

Ti meni si predraga znanka

Ko z gorskih prišumiš dobrav

Od doma se mi zdiš poslanka

Nesoča mnog mi ljub pozdrav

Bog sprimi te tu sred planjav

Kako glasno, ljubo šumljaš

Kako čvrsto, krepko skakljaš

Ko sred gora še pot imaš

A ko pridereš na ravnine

Zakaj te živa radost mine?

Kaj trudno lezeš in počasi

Zakaj so tožni tvoji glasi?

Težko se ločiš od hribovja

Zibelke tvojega valovja?

Mar veš, da tečeš tik grobov

Grobov slovenskega domovja?

Obojno bol pač tu trpiš

V tej boli tožna in počasna

Ogromna solza se mi zdiš

A še kot solza — krasna

Krasna si, bistra hči planin

Brdka v prirodni si lepoti

Ko ti prozornih globočin

Nevihte divje srd ne moti

Pa oh, siroti tebi žuga

Vihar grozán, vihar strašán

Prihrumel z gorkega bo juga

Divjal čez plodno bo ravan

Ki tvoja jo napaja struga —

Gorjé, da daleč ni ta dan

Nad tabo jasen bo obok

Krog tebe pa svinčena toča

In dež krvav in solz potok

In blisk in grom — oh, bitva vroča

Tod sekla bridka bodo jekla

In ti mi boš krvava tekla:

Kri naša te pojila bo

Sovražna te kalila bo

Takrat se spomni, bistra Soča

Kar gorko ti srce naroča:

Kar bode shranjenih voda

V oblakih tvojega neba

Kar vode v tvojih bo planinah

Kar bode v cvetnih je ravninah

Tačas pridrvi vse na dan

Narasti, vzkipi v tok strašán

Ne stiskaj v meje se bregov

Srdita čez branove stopi

Ter tujce, zemlje lačne, vtopi

Na dno razpenjenih valov

Je bent een mooie, slimme dochter van de bergen

Je bent bitter in je natuurlijke schoonheid

Wanneer je diepten transparant maakt

Stormen van duistere woede storen niet -

Je bent mooi, dochter van de bergen

Je run is levend en gemakkelijk

Wanneer de meisjes de berg aflopen

En je bent helder wanneer de berglucht

En je bent luid, als een gedurfd lied

Hij is een bergjongen

Ik kijk graag naar je in de golven

Golven en groenblauw:

Donkergroen berggras

En de vrolijkheid van de hoogten

Ze ging er mooi in op

Op de dauw van de blauwe lucht

Op de dauw van de groene bergen

De schoonheid die je dronk -

Je bent mooi, dochter van de bergen

Je bent me te dierbaar

Wanneer je een goed geluid maakt vanuit de bergen

Je lijkt me een MP voor mij van thuis

Hij geeft me een heel lieve groet

God brengt je hier in het midden van de vlakten

Hoe luid, lieflijk, mompel je

Hoe stevig, stoutmoedig spring je

Als je nog een weg hebt midden in de bergen

En als je bij de vliegtuigen komt

Waarom gaat de levensvreugde aan je voorbij?

Hoe hard je liegt en langzaam

Waarom zijn je stemmen verdrietig?

Het is moeilijk om jezelf van de heuvels te scheiden

De wiegen van uw golven?

Weet je dat je naast graven rent?

Graven van het Sloveense thuisland?

Jullie hebben hier allebei pijn

In deze pijn verdrietig en langzaam

Je lijkt me een grote traan

Maar als een traan - prachtig

Je bent een mooie, slimme dochter van de bergen

Je bent bitter in je natuurlijke schoonheid

Wanneer je diepten transparant maakt

Stormen van wilde woede storen niet

Nou, oh, arm ding

Een verschrikkelijke storm, een verschrikkelijke storm

Het zal brullen uit het bittere zuiden

Wild over vruchtbaar zal plat zijn

Aangedreven door uw rivierbedding -

Jammer dat het die dag niet is

Een kluis zal duidelijk boven je zijn

Een loden hagel om je heen

En een bloedige regen en een stroom van tranen

En bliksem en donder - oh, de strijd is heet

Dit is waar het scherpe staal zal zijn

En je zult mijn bloed laten stromen:

Ons bloed zal je drinken

De vijand zal je verharden

Dat is wanneer hij het zich herinnert, duidelijk Soča

Wat een bitter hart beveelt je:

Wat wordt opgeslagen water?

In de wolken van jouw lucht

Er zal water in je bergen zijn

Wat in de bloemen zal zijn, zijn de vliegtuigen

Houd je op dat moment aan alles voor de dag

Groei op, kook in een stroom van angst

Knijp niet in de grenzen van de banken

Ze stapt boos over de dammen

En vreemdelingen, hongerige landen, verdrinken

Naar de bodem van de schuimende golven