Sputniksangen - Sputnik

Helt fra dagen jeg tok lappen, lastebilen ble min venn

Det ble fyllmasse og grus, fra kommunen fikk jeg lønn

Gamle kar’a greide et last, i min iver tok jeg to

Jeg tok veldig raske svinger, alle skjønte jeg var god

Så i 1957, Sputnik 1 den gikk til vers

Jeg få si det som det er, om det er i 2. vers

Da de døpte meg for Sputnik, noe jeg må leve med

Verken bygdefolk, familie skal skamme seg for det

Å det er skjønt og kjøre lastebil, en gjøre akkurat som jeg vil

Skjønt og kjøre lastebil, jeg kjører gjerne mil på mil

Gammelplogen fårran panstret, på min røde snutebil

Reiser jeg igjenna Drangedal’n, det er drøyt så mange mil

Sigarettstumpen i munnviken, får tankene på gli

Speller inn på en kasset, det er sputniks melodi

Jeg kan vegen heilt i blinde, jeg har kjørt så mange år

Og fra møtende biler, tut og blink’s og hils’n får

Ja en bygdepatriot, er vel ikke dumt og ha

Med gitaren og en sang, håper jeg at du blir glad

Og det er skjønt og kjøre lastebil, en gjøre akkurat som jeg vil

Skjønt og kjøre lastebil, jeg kjører gjerne mil på mil

Ja når sommersola skinner, vi en kaffepause tar

Det ble mye prat og skjønt, og jeg tar fram min gitar

Jeg får annlegsgjenen med meg, og vi synger så i kor

Drangedal mitt barndoms hjem, beste sted på denne jord

Sinds de dag dat ik het briefje nam, werd de vrachtwagen mijn vriend

Er was plamuur en grind, van de gemeente kreeg ik salaris

Oude kar'a beheerde een lading, in mijn ijver nam ik er twee

Ik nam hele snelle bochten, iedereen besefte dat ik goed was

Dus in 1957, Spoetnik 1 ging het naar vers

Ik mag het zeggen zoals het is, als het in het 2e vers staat

Toen ze me Spoetnik noemden, iets waar ik mee moet leven

Noch dorpelingen, familie zou zich ervoor moeten schamen

Oh dat is het wel en met een vrachtwagen rijden, doe je precies wat ik wil

Hoewel en met een vrachtwagen rijden, rijd ik graag mijl na mijl

De oude ploeg werd beroofd, op mijn rode snuit auto

Als ik weer naar Drangedal'n reis, is het iets meer dan zoveel mijlen

De sigarettenpeuk in de mondhoek laat de geest glijden

Opgenomen op een cassette, het is de melodie van Spoetnik

Ik ken de weg volledig blind, ik heb zoveel jaren gereden

En van tegenliggers, tuiten en flitsen en groeten

Ja, een dorpspatriot, is niet dom en ha

Met de gitaar en een liedje hoop ik dat je gelukkig bent

En het is niettemin en met een vrachtwagen rijden, doe je precies wat ik wil

Hoewel en met een vrachtwagen rijden, rijd ik graag mijl na mijl

Ja, als de zomerzon schijnt, nemen we een koffiepauze

Er werd veel gepraat en hoewel, en ik haal mijn gitaar tevoorschijn

Ik krijg het aanleggen bij me, en dan zingen we in een koor

Drangedal mijn ouderlijk huis, beste plek op deze aarde