The Prisoner (Eight By Ten) - Spring

The dripping taps unnerving stare

Conducting songs I’ll never share

Cross my mind

Accompaniment to a charred Kettles whine

Is a cold and real awesome sign

I still Find

Friends aren’t waiting

Contemplating

Or concerned in

My returning

Winters frost turns my fingers white;

Fog that stirs and blurs my sight

Shrouds the Town

The darkened shadow to whom I talk

As catacomb like streets I walk

Weigh me down

Earths illuminated centuries

Can’t enlighten penetentiaries

Dropping coins that seem to laugh

The morning’s milk guards the Path

Shows the sign

Eight by Ten on the second floor

Fumes that creep beneath the door

End my time

De druipende kranen staren je zenuwachtig aan

Liedjes dirigeren die ik nooit zal delen

Kom bij me op

Begeleiding bij een verkoold Kettles-gejank

Is een koud en echt geweldig teken

Ik vind nog steeds

Vrienden wachten niet

In overweging nemend

Of bezorgd over

Mijn terugkeer

Wintervorst maakt mijn vingers wit;

Mist die mijn zicht beroert en vertroebelt

Omhult de stad

De verduisterde schaduw met wie ik praat

Als catacombe-achtige straten loop ik

Verzwaar me

Aardes verlicht eeuwen

Kan gevangenissen niet verlichten

Munten laten vallen die lijken te lachen

De ochtendmelk bewaakt het Pad

Toont het teken

Acht bij tien op de tweede verdieping

Dampen die onder de deur door kruipen

Beëindig mijn tijd