Shipwrecked Soldier - Spring

The point was made and had to be laid

Upon the heads of the people

The bell that hung since had rung

The changes from the steeple

Angry politicians scream, «We are the way»

Whilst Armies plunder through the night

To rape all they can lay

Through the haze and out of the maze

I tried to get myself through

But the tolling of the bells

Only served to blur my view

Orders given, rule my living

There can be no turning back

But in the end, my only friend

Was a dead man dressed in black

Cannons roar up to the door with a kicked in stomach feeling

A Soldier lies until he dies in a land he’s really stealing

Church Bells peal as if to steal, the glory from his hand

And Quistlings turn out in the land, to dance their victory chant

The mad Monk tolls Angelus, to prove that he was right

A Ship that lists into the mist, is a graveyard in the night

An I myself stand back to stare, at slaves of tattooed sails

Loneliness has captured them, and crossed their palms with nails

Het punt was gemaakt en moest gelegd worden

Op de hoofden van de mensen

De bel die sindsdien hing, was gegaan

De veranderingen vanaf de toren

Boze politici schreeuwen: "Wij zijn de weg"

Terwijl legers de hele nacht plunderen

Om alles te verkrachten wat ze kunnen leggen

Door de nevel en het doolhof uit

Ik probeerde mezelf er doorheen te krijgen

Maar het luiden van de klokken

Dient alleen om mijn zicht te vervagen

Gegeven bevelen, heersen over mijn leven

Er is geen weg meer terug

Maar uiteindelijk mijn enige vriend

Was een dode man in het zwart gekleed

Kanonnen brullen naar de deur met een in de buik getrapt gevoel

Een soldaat liegt totdat hij sterft in een land dat hij echt steelt

Kerkklokken luiden alsof ze willen stelen, de eer uit zijn hand

En Quistlings blijken in het land om hun overwinningslied te dansen

De gekke monnik tol Angelus om te bewijzen dat hij gelijk had

Een schip dat in de mist slingert, is een kerkhof in de nacht

En ik sta zelf achterover om te staren naar slaven van getatoeëerde zeilen

Eenzaamheid heeft hen gevangengenomen en hun handpalmen met spijkers gekruist