Full House - Sport

Short pants, tight shoes, «not coming home tonight»

Wheatfields horizon, weak legs to walk the land

To crushing mountains, great peaks I’ll learn to love

And you dear sister, you feeling the same way?

Lonesome misgivings of growing old alone

Life long grieving, life long reconstruction

Same face, same talks, and our restrained bond

We shared a full house, full of people, full of pain

A fork crossroad: is it the only place to be?

Once I found a full house down in Michigan

It gave me something, I had never had before:

The quiet of some people I could trust

Same face, same talks, same will to runaway

We’ve been shattered by affective insecurity

Can’t say I love you, you can’t either, can you?

Thirty something, you made me the best gift you could do

Korte broek, strakke schoenen, «niet thuiskomen vanavond»

De horizon van korenvelden, zwakke benen om over het land te lopen

Naar verpletterende bergen, grote pieken waar ik van zal leren houden

En jij, lieve zus, voel jij je ook zo?

Eenzame twijfels om alleen oud te worden

Levenslang rouwen, levenslang wederopbouw

Hetzelfde gezicht, dezelfde gesprekken en onze ingetogen band

We deelden een vol huis, vol mensen, vol pijn

Een vorkkruispunt: is het de enige plek om te zijn?

Ooit vond ik een volle zaal in Michigan

Het gaf me iets dat ik nog nooit eerder had gehad:

De rust van sommige mensen die ik kon vertrouwen

Hetzelfde gezicht, dezelfde gesprekken, dezelfde wil om weg te rennen

We zijn verbrijzeld door affectieve onzekerheid

Ik kan niet zeggen dat ik van je hou, jij ook niet, toch?

Dertig iets, je hebt me het beste cadeau gegeven dat je kon doen