Deserter -

Sometimes I wonder why god put me on this earth

I’m much too sensitive to survive

Third degree burns from the politics of people playing with my consciousness

And spending all of my trust in all the wrong places

And leaving me to question

And leaving me

Deserted

Yea, though I walk through the shadow of your valley

I shall not fear the selfishly blind

You’ve played me like the strings on your hollow-body

Losing more than you will ever know

And I will not be tempted in the presence of my enemies

So please, just let me go

And leave me to question

And leave me

Deserter

Trying to accept my fate so graciously

Absolutely sure that you were the one to be

Before I take my lessons from adversity

It’s only natural I unleash an injured ego’s meaningless search to be free

From everything

Closure…

I will hold no grudge…

I’ve seen your beauty…

Who the hell am I to be a judge…

I wish you well and I’ll never ask why you never said goodbye to me…

Deserter

Trying to accept my fate so graciously

Absolutely sure that you were the one to be

I’ll take my lessons from adversity

And with the strength of god a gentle wind

Will snuff this torch I still carry with me

I am content to be moving on…

Soms vraag ik me af waarom God me op deze aarde heeft gezet

Ik ben veel te gevoelig om te overleven

Derdegraads brandwonden door de politiek van mensen die met mijn bewustzijn spelen

En al mijn vertrouwen op de verkeerde plaatsen besteden

En mij te laten vragen

En mij verlaten

Uitgestorven

Ja, al loop ik door de schaduw van je vallei

Ik zal niet bang zijn voor de egoïstisch blinden

Je hebt me bespeeld als de snaren van je holle lichaam

Meer verliezen dan je ooit zult weten

En ik zal niet in de verleiding komen in de aanwezigheid van mijn vijanden

Dus alsjeblieft, laat me gaan

En laat me vragen

En laat me

Deserteur

Ik probeer mijn lot zo genadig te accepteren

Absoluut zeker dat jij de ware was

Voordat ik mijn lessen uit tegenspoed haal

Het is niet meer dan normaal dat ik de zinloze zoektocht van een gekwetst ego ontketen om vrij te zijn

van alles

Sluiting…

Ik koester geen wrok...

Ik heb je schoonheid gezien...

Wie ben ik in godsnaam om rechter te zijn...

Ik wens je het beste en ik zal je nooit vragen waarom je nooit afscheid van me hebt genomen...

Deserteur

Ik probeer mijn lot zo genadig te accepteren

Absoluut zeker dat jij de ware was

Ik zal mijn lessen trekken uit tegenspoed

En met de kracht van god een zachte wind

Zal deze fakkel doven die ik nog steeds bij me heb

Ik ben tevreden om verder te gaan...