Sea Creature - spies

I was in an ocean on a mercury mixture

Filling my lungs, completely ruined

You were something mythical, never imaginable

Always desirable, softer than noon

I somehow trusted my desires again

Knowing their peace was like a restless child

I somehow trusted the stillness of a year

Like the stillness of ripples or the stillness of light

And by now all purpose and thought has dissolved in salt

Just to scale your invisible skin

Hiding beneath the waves and smiles and pleasant hand gestures

Was the dark figure forming beneath the boat I was in

As the evening makes her closing remarks

I’m frightened by the thought of you in another hand

I’ll gather all the coins from my dresser drawer

To take you to this forever foreign land

Outside it’s a furnace but I’ll keep you in the bathtub

I’ll you ever clutching the corners of my mouth

I’ll gather all the coins the ones I’m desperately counting on

And I’ll be there waiting with my will or without

And by now our purpose and thought has dissolved in salt

It’s not dark, just remarkably dim

Hiding from the town between some trees watching our house burning

And dark figures forming around me and within

As the evening makes her closing remarks

We sat a while recollecting Sunday drives

As the evening makes her closing remarks

We sat a while, yeah we sat and we talked

As the evening makes her closing remarks

Ik was in een oceaan op een kwikmengsel

Het vullen van mijn longen, volledig geruïneerd

Je was iets mythisch, nooit voorstelbaar

Altijd wenselijk, zachter dan de middag

Ik vertrouwde op de een of andere manier mijn verlangens weer

Hun vrede kennen was als een rusteloos kind

Ik vertrouwde op de een of andere manier op de stilte van een jaar

Zoals de stilte van rimpelingen of de stilte van licht

En inmiddels zijn alle bedoelingen en gedachten opgelost in zout

Gewoon om je onzichtbare huid te schalen

Verscholen onder de golven en glimlachen en aangename handgebaren

Was de donkere figuur die zich vormde onder de boot waarin ik zat

Terwijl de avond haar slotopmerkingen maakt

Ik ben bang bij de gedachte aan jou in een andere hand

Ik zal alle munten uit mijn ladekast halen

Om je mee te nemen naar dit voor altijd vreemde land

Buiten is het een oven, maar ik zal je in de badkuip houden

Ik zal je ooit mijn mondhoeken vastgrijpen

Ik zal alle munten verzamelen waar ik wanhopig op reken

En ik zal daar wachten met mijn wil of zonder

En inmiddels is ons doel en onze gedachte opgelost in zout

Het is niet donker, alleen opmerkelijk zwak

Verstopt voor de stad tussen enkele bomen kijkend naar ons huis dat in brand staat

En donkere figuren vormen zich om me heen en van binnen

Terwijl de avond haar slotopmerkingen maakt

We zaten een tijdje terug te denken aan de zondagse ritten

Terwijl de avond haar slotopmerkingen maakt

We zaten een tijdje, ja we zaten en we praatten

Terwijl de avond haar slotopmerkingen maakt