Faceless - Sphaera

Familiar being, I know…

(In a foggy doom guided by a distant gloom)

…Familiar being won’t show

(Your brow is but endless)

All but blurs

Familiar being, I know…

(In a world so cruel With such impossible rules)

…Familiar being won’t show

(Your neck is but endless)

I watch a head

But I can not reach no face

I see Irises

But I can read no eye

Slowly sliding into solitude

Strange sensation of sighting without seing

Witness all wonders of our nature

So blind and so ungratefull

Miracles of my brain were so sure

Now I feel like I’m the very fool

Even memory can’t find your image

To this I’m blind

A diary of one blank page

No love.

No hate.

No more.

I can not reach no shore, no shore

Your smile is but a mere curve, nothing that I can observe

You’re gone when you’re naked With no hat you are dead

Even myself’s a foe (x2)

Blury

Fading

Falling

Dying

Are you?

Are you?

Are you?

Am I?

Bekend wezen, ik weet het...

(In een mistige ondergang geleid door een verre somberheid)

… Vertrouwd wezen komt niet opdagen

(Je voorhoofd is maar eindeloos)

Alles behalve vervaagt

Bekend wezen, ik weet het...

(In een wereld zo wreed met zulke onmogelijke regels)

… Vertrouwd wezen komt niet opdagen

(Je nek is maar eindeloos)

Ik kijk naar een hoofd

Maar ik kan geen gezicht bereiken

Ik zie Irissen

Maar ik kan geen oog lezen

Langzaam glijdend in eenzaamheid

Vreemde sensatie van zien zonder te zien

Wees getuige van alle wonderen van onze natuur

Zo blind en zo ondankbaar

Wonderen van mijn brein waren zo zeker

Nu heb ik het gevoel dat ik de idioot ben

Zelfs het geheugen kan je afbeelding niet vinden

Hiervoor ben ik blind

Een dagboek van één lege pagina

Geen liefde.

Geen haat.

Niet meer.

Ik kan geen kust bereiken, geen kust

Je glimlach is slechts een ronding, niets dat ik kan waarnemen

Je bent weg als je naakt bent. Zonder hoed ben je dood

Zelfs ik ben een vijand (x2)

Wazig

Vervagen

vallen

Stervende

Ben je?

Ben je?

Ben je?

Ben ik?