Spectrums -

Become your ways.

See as I see for now it’s too late for all of you.

The self-thriving human of Earth, he will always take — no matter what’s at the

end.

To see the first cell before ruin

What a tragic moment that would surely be — to witness the end of pure beauty

A ruination of harmony

Into infinite spectrums we are flowing

No need for time — we flow as space

Just the end of another poor existence that thought it could learn the ways.

Mankind was doomed from the start — we’ll never see the day

It shall never be

Our corpses charred — afloat in a dead sea

Waves of failure rising and churning

A vast skyline of history to be repeated (again and again)

Truths made by the blind hide your own perspective

Only now, these things don’t exist

A ruination of harmony

Word jouw wegen.

Zie zoals ik zie, voor nu is het te laat voor jullie allemaal.

De zelfbloeiende mens van de aarde, hij zal altijd nemen - wat er ook gebeurt

einde.

Om de eerste cel vóór de ondergang te zien

Wat een tragisch moment zou dat zeker zijn - om getuige te zijn van het einde van pure schoonheid

Een ruïne van harmonie

In oneindige spectrums stromen we

Geen tijd nodig - we stromen als ruimte

Gewoon het einde van weer een armzalig bestaan ​​dat dacht de wegen te kunnen leren.

De mensheid was vanaf het begin gedoemd - we zullen de dag nooit zien

Dat zal het nooit zijn

Onze lijken verkoold - drijvend in een dode zee

Golven van mislukking stijgen en kolken

Een uitgestrekte skyline van geschiedenis die (steeds weer) herhaald moet worden

Waarheden gemaakt door blinden verbergen je eigen perspectief

Alleen nu bestaan ​​deze dingen niet

Een ruïne van harmonie