The Mirror Void - Soulburn

In restless crawling death

Crossing the mirror void

In restless crawling death

Crossing the mirror void

And on these shattered arms

The wounds so deadly come

To let these rivers flow

To the mourning and its glow

Death comes slow

Existence is a rivalry

I must escape its path and release this earthly dwell

Deprive me from this legacy

For all I found is nothing but a useless pile of shit

Entranced by the rusty knife

I slice the skin and take the dive

All morals and your fucking hope

I bring to death and let them choke

Hereafter lies my destiny

Come and take me, bring me to my death

I’m boiling in this agony

Suicide come be my bride 'cause we were meant to be

Cross the mirror void

Alone I descend through the musty reeking dark

Death awaits

Slaughtering this vessel in the twilight of my fate

The breathless and the cold

Crossing the mirror void

Treasury… life’s mystery

Trapped in timeless space

In restless crawling death

Crossing the mirror void

In restless crawling death

Crossing the mirror void

Awaken at the sight of the reaper

In deflowering transgression

A comfort yet uneasy

As I reach death’s swampy ground

Entranced by the rusty knife

I slice the skin and take the dive

All morals and your fucking hope

I bring to death and let them choke

Hereafter lies my destiny

Come and take me, bring me to my death

I’m boiling in this agony

Suicide come be my bride 'cause we were meant to be

Cross the mirror void

Alone I descend through the musty reeking dark

Death no longer, longer awaits

Uplifted in this cosmic haze

The breathless and the cold

Crossing the mirror void

Treasury… life’s mystery

Trapped in timeless space

In restless crawling death

Crossing the mirror void

In restless crawling death

In rusteloze kruipende dood

De spiegel leegte oversteken

In rusteloze kruipende dood

De spiegel leegte oversteken

En op deze verbrijzelde armen

De wonden komen zo dodelijk

Om deze rivieren te laten stromen

Naar de rouw en zijn gloed

De dood komt langzaam

Bestaan ​​is een rivaliteit

Ik moet aan zijn pad ontsnappen en deze aardse woning vrijgeven

Beroof me van deze erfenis

Voor alles wat ik vond is niets anders dan een nutteloze hoop stront

In de ban van het roestige mes

Ik snijd de schil en duik in de huid

Alle moraal en je verdomde hoop

Ik breng tot de dood en laat ze stikken

Hierna ligt mijn lot

Kom en neem me mee, breng me tot mijn dood

Ik kook van deze doodsangst

Zelfmoord, kom, wees mijn bruid, want we waren bedoeld om te zijn

Steek de leegte van de spiegel over

Alleen daal ik af door het muffe stinkende donker

De dood wacht

Dit schip slachten in de schemering van mijn lot

De ademnood en de kou

De spiegel leegte oversteken

Schatkist ... het mysterie van het leven

Gevangen in tijdloze ruimte

In rusteloze kruipende dood

De spiegel leegte oversteken

In rusteloze kruipende dood

De spiegel leegte oversteken

Ontwaak bij het zien van de maaier

Bij het ontmaagden van overtredingen

Een troost en toch ongemakkelijk

Als ik de moerassige grond van de dood bereik

In de ban van het roestige mes

Ik snijd de schil en duik in de huid

Alle moraal en je verdomde hoop

Ik breng tot de dood en laat ze stikken

Hierna ligt mijn lot

Kom en neem me mee, breng me tot mijn dood

Ik kook van deze doodsangst

Zelfmoord, kom, wees mijn bruid, want we waren bedoeld om te zijn

Steek de leegte van de spiegel over

Alleen daal ik af door het muffe stinkende donker

Dood niet langer, wacht langer

Verheven in deze kosmische waas

De ademnood en de kou

De spiegel leegte oversteken

Schatkist ... het mysterie van het leven

Gevangen in tijdloze ruimte

In rusteloze kruipende dood

De spiegel leegte oversteken

In rusteloze kruipende dood