27 - Soul Glo

Spite is its own overcommitment

And a self-preservation instinct

Self-love is enough even if it’s only saying to yrself

«I'm surviving» while passively practicing silence

Tell everyone that I’m thriving

As though I share ya’ll disbelief

At the doublespeak dressed as apologies

Those closest to me cut me off when I speak

Macroaggressive and projecting, thus not worth mentioning

Backward I move too, but I trip over the casualties

Life lost is no cost for a lapse in humanity

Congratulate me, sight unseen

Congratulate me, a nigga finally free

You literally put your hands on me

And all you’ll ever get is leave

Leave

Leave

Leave, leave, leave, leave, leave

Take leave of the speech of the truth you hate and shout it down as fake

Lie in wait, lie and wait, lie awake each night

Or D: All of the above

Yo, I love to lie and I live to love

On god, I will not participate

Lemme rephrase

No more faith in the process, potential as progress

Or intangible sweet nothings prepackaged as promises

All them lil vacations in the crossfire between you and your future selves

Is of a trajectory of dishonesty that leaves transgressions propelled

You see the tragedy as yours to manage

A wound if you grip tight enough you think you can bandage

I’ll only accept apologies in cash or true change

But I will reclaim my time all the same

Dolo, left to wonder, wandering, questioning what it is to mitigate

My guilt in not standing up and saying what I just won’t tolerate

You literally put your hands on me, your anger was never surprising

You literally put your hands on me

Ondanks zijn eigen overcommitment

En een zelfbehoudinstinct

Zelfliefde is genoeg, zelfs als het alleen maar tegen jezelf zegt

«Ik overleef» terwijl ik passief stilte beoefen

Vertel iedereen dat het goed met me gaat

Alsof ik je ongeloof deel

Bij de dubbelspraak verkleed als verontschuldiging

De mensen die het dichtst bij me staan, onderbreken me als ik spreek

Macro-agressief en projecterend, dus niet het vermelden waard

Achteruit beweeg ik me ook, maar ik struikel over de slachtoffers

Verloren leven kost niets voor een verval in de mensheid

Feliciteer me, ongezien zicht

Feliciteer me, eindelijk een nigga vrij

Je legt letterlijk je handen op mij

En alles wat je ooit zult krijgen is verlof

Vertrekken

Vertrekken

Laat, vertrek, vertrek, vertrek, vertrek

Neem afscheid van de toespraak van de waarheid die je haat en schreeuw het neer als nep

Lig in de wacht, lieg en wacht, lig elke nacht wakker

Of D: Al het bovenstaande

Yo, ik hou ervan om te liegen en ik leef om lief te hebben

Godver, ik doe niet mee

Lemme herformuleren

Geen vertrouwen meer in het proces, potentieel als vooruitgang

Of immateriële zoete woordjes voorverpakt als beloftes

Allemaal kleine vakanties in het kruisvuur tussen jou en je toekomstige ik

Is van een traject van oneerlijkheid waardoor overtredingen worden voortgestuwd?

Je ziet de tragedie als het jouwe om te managen

Een wond als je je stevig genoeg vastpakt dat je denkt te kunnen verbinden

Ik accepteer alleen excuses in contanten of echt geld

Maar ik zal mijn tijd toch terugwinnen

Dolo, overgelaten om zich af te vragen, rond te dwalen, zich afvragend wat het is om te verzachten

Mijn schuld omdat ik niet opsta en zeg wat ik gewoon niet tolereer

Je legde letterlijk je handen op me, je woede was nooit verrassend

Je legt letterlijk je handen op mij