22 - Soul Glo

Emboldened and esteemed by excitement and encouragement

The performance of pain predominates my life’s prospects

Trapped in tragedy, we tragic, I’m terrified

New year, new me, just as empowered as a nigga is powerless

Shoutout to my stolen people, my single tears, my entire seas

Shoutout sweeping separation from the so-called «punk scene»

Benefits gigs for presidential bids are clearly only strange to me

Stranger still, my written word is real only when I’m blacked out for white to

see

The torture told is spun from the gold that all of my stabwounds secrete

Like my wasteful wail of «What I am isn’t who I am» at every person that I meet

The post-modern peopleplease

Slamdances sanctimoniously

Against what it thinks it thinks

Its only common enemy

Aside from all the ones it won’t allow itself to see

In this environment, affectuating emotional exchanges

Intended to affirm are instead exploitative exercises

In ignoring everyone, the imposed invisibility

Is as equally exhausting as the enthusiasm

The hate begets hate, the love, mistrust

Living numb and loving it in a niche nonplussed!

Ah, ah, ah, ah

Now I’m a jerk and everybody loves me

Now I’m a jerk and everybody loves me

Now I’m a jerk and everybody loves me

Now I’m a jerk, now I’m a jerk

But you dicks couldn’t give two shits

Till you could feel like clenching your fists while they stayed in your pockets

But you dicks couldn’t give two shits

Till you could feel like clenching your fists while they stayed in your pockets

But you dicks couldn’t give two shits

Till you could feel like clenching your fists while they stayed in your pockets

Aangemoedigd en gewaardeerd door opwinding en aanmoediging

De prestatie van pijn domineert mijn levensvooruitzichten

Gevangen in tragedie, we tragisch, ik ben doodsbang

Nieuw jaar, nieuwe ik, net zo krachtig als een nigga machteloos is

Shoutout naar mijn gestolen mensen, mijn enkele tranen, mijn hele zeeën

Shoutout ingrijpende scheiding van de zogenaamde «punkscene»

Voordelen-optredens voor presidentiële biedingen zijn duidelijk alleen maar vreemd voor mij

Vreemder nog, mijn geschreven woord is alleen echt als ik een black-out heb voor wit to

zie je wel

De marteling die wordt verteld, is gesponnen uit het goud dat al mijn steekwonden afscheiden

Zoals mijn verkwistende gejammer van "Wat ik ben is niet wie ik ben" bij elke persoon die ik ontmoet

De postmoderne mensen alstublieft

Slamdances schijnheilig

Tegen wat het denkt dat het denkt

Zijn enige gemeenschappelijke vijand

Afgezien van al degenen die het zichzelf niet toestaat te zien

In deze omgeving, die emotionele uitwisselingen beïnvloedt

Bedoeld om te bevestigen zijn in plaats daarvan uitbuitende oefeningen

Door iedereen te negeren, de opgelegde onzichtbaarheid

Is net zo vermoeiend als het enthousiasme

De haat verwekt haat, de liefde, wantrouwen

Verdoofd leven en ervan houden in een verbijsterde niche!

AH ah ah ah

Nu ben ik een eikel en iedereen houdt van me

Nu ben ik een eikel en iedereen houdt van me

Nu ben ik een eikel en iedereen houdt van me

Nu ben ik een eikel, nu ben ik een eikel

Maar jullie lullen kunnen er niets om geven

Tot je zin had om je vuisten te balden terwijl ze in je zakken bleven

Maar jullie lullen kunnen er niets om geven

Tot je zin had om je vuisten te balden terwijl ze in je zakken bleven

Maar jullie lullen kunnen er niets om geven

Tot je zin had om je vuisten te balden terwijl ze in je zakken bleven