Mausoleum -

O my friends we are gathered softly

Inside the little pink house

No, we don’t know what to say

To each other

Then I go and ask your mother

She said, «I gotta be honest

I’ll never be the same»

I am standing outside your bedroom

Dressed like a mausoleum

Hits like a hurricane

O my body on pins and needles

To see the way that you left it

Pristinely the way it stayed

When I leave

I’ll feel the breeze

Because you gotta go somewhere

Beyond the gray of an open grave

The night we could hardly speak

When it’s my time to leave this planet

And go into orbit

I’d better land safe

And this life that we glued together

I hope they tear it all down

Tear it all down

Because I want to be where you are

Sippin' a margarita

Under the canopy

When I leave

I’ll feel the breeze

Because you gotta go somewhere

Beyond the gray of an open grave

The night we could hardly speak

O mijn vrienden, we zijn zachtjes verzameld

Binnen in het kleine roze huis

Nee, we weten niet wat we moeten zeggen

Naar elkaar

Dan ga ik het je moeder vragen

Ze zei: 'Ik moet eerlijk zijn

Ik zal nooit meer dezelfde zijn"

Ik sta buiten je slaapkamer

Gekleed als een mausoleum

Treft als een orkaan

O mijn lichaam op spelden en naalden

Om te zien hoe je het hebt achtergelaten

Ongerept zoals het bleef

Wanneer ik ga

Ik zal de wind voelen

Omdat je ergens heen moet

Voorbij het grijs van een open graf

De nacht dat we nauwelijks konden praten

Wanneer het mijn tijd is om deze planeet te verlaten

En ga in een baan om de aarde

Ik kan maar beter veilig landen

En dit leven dat we aan elkaar hebben gelijmd

Ik hoop dat ze het allemaal afbreken

Scheur het allemaal af

Omdat ik wil zijn waar jij bent

Nippen aan een margarita

Onder de overkapping

Wanneer ik ga

Ik zal de wind voelen

Omdat je ergens heen moet

Voorbij het grijs van een open graf

De nacht dat we nauwelijks konden praten