Shine Your Eye - Somi

When I close my eyes

I remember the bright city heat pressing against the knuckles of my searching

toes and squinting brow

I remember kind strangers and brave adventure

The beauty and revelation of dirty drums found deep inside of me and the

knowing that my heart’s hand had always rested its palm against their homesick

skins their homesick skins

I remember non-vegetarian pepper soups, month-long rainstorm lullabies,

and sleepy traffic thick with hot metal bodies and impromptu window snacks

I sigh… stroking through a sea of dissonant horns and agile bodies that careen

between cars hurling both barter and abuse

Unassuming streetside glamour — heavy hipped women in red and gold

A body of water full of reeds and houses on sticks expands under a concrete

stretch to Victoria Island

I remember being told to «pronounce yoruba with my mouth wide open»

and to shine my eye

The fake tears of nollywood flicks

The fierce intellect and ambition that spat in the face of stereotype

The sighting of East African backsides that saw me too

I remember hungry boys pouncing on car windows

And I remember looking away

Market fish and soft leather

Red carpets and white teeth

Pastel parasols and the unexpected majesty of rough beach horses

I remember sweaty night beats, brash rhymes, and bottle service — boat clubs

and chivalry

Strong-hearted men with oil-colored wealth and dizzying tropical nights

illuminated by generator hums and a sharp-angled breeze that begged me to taste

the mouth of the ocean if I momentarily opened my own

I remember hurting people with my western-isms and not knowing how to fix it

I remember writing sound and word while sitting on top of houses and underneath

almond trees

I remember when the mosquitoes stopped remembering to bite me

The quiet rejoice for stable electricity and clean water

The finding of love and the letting it go

Tears and melancholy

Magic and serendipity

Deep joy and rebirth

The soft breath of angels that whispered to me while I dreamt on top of hard

mattresses and danced under sunsets that startle you.

Champagne, anyone?

Als ik mijn ogen sluit

Ik herinner me de felle hitte van de stad die tegen de knokkels van mijn zoektocht drukte

tenen en loensende wenkbrauwen

Ik herinner me vriendelijke vreemden en dappere avonturen

De schoonheid en openbaring van vuile drums diep in mij en de

wetende dat de hand van mijn hart altijd zijn handpalm tegen hun heimwee had laten rusten

huiden hun heimweehuiden

Ik herinner me niet-vegetarische paprikasoepen, slaapliedjes van een maand lang,

en slaperig verkeer dik met hete metalen lichamen en geïmproviseerde raamsnacks

Ik zucht... streel door een zee van dissonante hoorns en behendige lichamen die strelen

tussen auto's die zowel ruilhandel als misbruik slingeren

Bescheiden glamour aan de straatkant - vrouwen met zware heupen in rood en goud

Een watermassa vol riet en huizen op stokken breidt zich uit onder een beton

strekken zich uit naar Victoria Island

Ik herinner me dat me werd verteld om "Yoruba uit te spreken met mijn mond wijd open"

en om mijn oog te laten schijnen

De neptranen van nollywood-films

Het felle intellect en de ambitie die in het gezicht van het stereotype spuugde

De waarneming van Oost-Afrikaanse achterkanten die mij ook zagen

Ik herinner me hongerige jongens die op autoruiten sprongen

En ik herinner me dat ik wegkeek

Marktvis en zacht leer

Rode lopers en witte tanden

Pastelkleurige parasols en de onverwachte grootsheid van ruige strandpaarden

Ik herinner me zweterige nachtritmes, onbezonnen rijmpjes en flessenservice - bootclubs

en ridderlijkheid

Sterke mannen met oliekleurige rijkdom en duizelingwekkende tropische nachten

verlicht door generatorgebrom en een scherpe bries die me smeekte om te proeven

de monding van de oceaan als ik mijn eigen even zou openen

Ik herinner me dat ik mensen pijn deed met mijn westerse ismen en niet wist hoe ik het moest oplossen

Ik herinner me dat ik geluid en woord schreef terwijl ik op huizen en eronder zat

amandelbomen

Ik weet nog dat de muggen zich niet meer herinnerden dat ze me moesten bijten

De stilte verheugt zich over stabiele elektriciteit en schoon water

Het vinden van liefde en het loslaten ervan

Tranen en melancholie

Magie en serendipiteit

Diepe vreugde en wedergeboorte

De zachte adem van engelen die tegen me fluisterden terwijl ik bovenop hard droomde

matrassen en danste onder zonsondergangen die je doen schrikken.

Champagne, iemand?