Stasis - Sometimes Never

Endless running, feel the burn, I am spent

Must keep pushing, always stay ahead

In this sick and twisted race to be One of the few, Fat dumb and happy

Don’t be overtaken, fear of being left

All alone in this sea of bitterness

Why can’t I be happy with all I am?

In constant pursuit of a meaning

So is this was it means to be alive

Constant movement, struggle to survive

When I finally accept where I stand

I am ready to face the bitter end

I have never been so tired

Let me sleep today

I have never been so wired

Haven’t slept for days

How long must I continue on?

Eindeloos rennen, voel het branden, ik ben uitgeput

Moet blijven pushen, altijd voorop blijven lopen

In deze zieke en verwrongen race om een ​​van de weinigen te zijn, dik, dom en gelukkig

Laat je niet inhalen, angst om achtergelaten te worden

Helemaal alleen in deze zee van bitterheid

Waarom kan ik niet blij zijn met alles wat ik ben?

Voortdurend op zoek naar een betekenis

Zo is dit was het betekent om te leven

Constante beweging, strijd om te overleven

Wanneer ik eindelijk accepteer waar ik sta

Ik ben klaar om het bittere einde onder ogen te zien

Ik ben nog nooit zo moe geweest

Laat me slapen vandaag

Ik ben nog nooit zo bedraad geweest

Heb al dagen niet geslapen

Hoe lang moet ik doorgaan?