The Unseen - Solstice

The ghost of god

Sucking the breath from my lungs

I fear, I dream

I convulse in pain the unseen

Not yet reborn

Still separated

Breathless I lay

Thought has left my mind

Death has been refined

Lungs have ceased to breath

Dead I’m forced to be

Tension and fear

Grips me through my punishment

I fall condemned

Forced into uncertainty

Memory fades

Life is sucked away

Torturing pain

Collapsed my chest remains

Down on my knees

I pray to be relieved

Choking on blood

Eyes rolled back I’m dead

De geest van god

De adem uit mijn longen zuigen

Ik vrees, ik droom

Ik krijg stuiptrekkingen van pijn in het ongeziene

Nog niet herboren

Nog steeds gescheiden

Ademloos lig ik

Gedachte heeft mijn geest verlaten

De dood is verfijnd

De longen ademen niet meer

Dood ben ik gedwongen te zijn

Spanning en angst

Pakt me door mijn straf heen

Ik word veroordeeld

Gedwongen tot onzekerheid

Geheugen vervaagt

Het leven wordt weggezogen

martelende pijn

Mijn borstresten zijn ingestort

Op mijn knieën

Ik bid om te worden opgelucht

Verstikking in bloed

Ogen rolden terug, ik ben dood