Mot Ljuset - Sofia Karlsson

Högt, högt över solar och himlar i brand

Ovan bergland och dal, ovan skyar och hav

Bortom gränsen där världarnas ljus slocknar av

Bortom eterns och namnlösa rymdernas land

Min ande, du flyr mot den svindlande höjd

Och simmaren lik, yr av sjöarnas svall

Du dig rör genom rummets väldighet all

Med osäglig och manlig och brinnande fröjd

O, fly endast långt ifrån dalarnas skum

Att i himlarnas dofter bli renad och hel

Och drick som en läkande dryck din del

Av det ljuset som fyller omätliga rum!

Från leda och sorger och oro och strid

Dem vi bära som bördor bland töcken och grus

Säll den som kan ila på vingar av ljus

Till ängar av hög och evinnerlig frid!

O tankar, som flyga på lärkornas sätt

Mot dagningens himmel från fjärmande dal

Allt liv överblickande, tolka de lätt

De stummaste tingens och blommornas tal

Hoog, hoog boven zonnen en luchten in vuur en vlam

Boven bergland en dal, boven wolken en zee

Voorbij de grens waar het licht der werelden uitgaat

Voorbij het land van ether en naamloze ruimtes

Mijn geest, je vlucht naar de duizelingwekkende hoogten

En de zwemmer zoals, duizelig van de golven van de meren

Je beweegt je door de uitgestrektheid van de kamer allemaal

Met onuitsprekelijke en mannelijke en brandende vreugde

Oh, vlucht alleen ver van het schuim van de valleien

Om gezuiverd en heel te zijn in de geuren van de hemel

En drink jouw deel als een helende drank

Van het licht dat onmetelijke kamers vult!

Van lijden en verdriet en zorgen en strijd

Degenen die we als lasten dragen tussen de nevels en het grind

Verkoop degene die zich kan haasten op vleugels van licht

Naar weiden van hoge en eeuwige vrede!

O gedachten, die de leraren in de weg vliegen

Tegen de hemel van de dageraad vanuit de vervreemdende vallei

Alle levensoverzicht, ze interpreteren gemakkelijk

De toespraak van de domste dingen en de bloemen