Vaggvisa - Sofia Karlsson

Nu skälver visan vaggande

Som tung skog i vingad vind

Nu somna och i drömmar le

Nu vila, rosenkind!

Nu vaggar visan vän och öm

Det är djup och ro i den

Och när du ler i sagodröm

Då tystnar den igen

Den är som trädens tunga sus

Som skvalp mot land i sommarsjö

Och milt som våg mot gräsväxt grus

Den lägger sig att dö

Den skall nog susa stark en gång

Högt glad, som himmelen

Den skall bli lek och rusig sång

Och tystna av igen

Den skall bli glad som himmelen

Kärleksröd, rosenfin

Och du skall dricka djupt till den

Ditt ödes tunga vin

Men när du styvnat stelt till ro

Och bäres bort av svarta män

Och bäddas djupt i jordebo

Då tystnar den igen

Nu trilt het lied rockend

Als een zwaar bos in een winderige wind

Val nu in slaap en lach in dromen

Rust nu maar, rozenkind!

Nu rockt het lied vriend en teder

Er zit diepte en rust in

En als je lacht in een sprookjesdroom

Dan valt het weer stil

Het is als het zware geritsel van bomen

Als een plons tegen het land in een zomermeer

En zacht als een golf tegen met gras begroeid grind

Het gaat bijna dood

Het zal waarschijnlijk een keer sterk suizen

Zeer gelukkig, zoals de hemel

Het wordt spelen en dronken zingen

En zwijg weer

Het zal zo gelukkig zijn als de hemel

Hou van rood, roze fijn

En je zult er diep in drinken

De zware wijn van je lot

Maar als je stijf verstijfd hebt om te rusten?

En meegesleept door zwarte mannen

En bed diep in jordebo

Dan valt het weer stil