Tactiq - Society Burning

Distrust is my middle name, self hate is all the same

Maybe somewhere along the road I accidentally sold my soul (for what?)

Pardon me if I’m too intense, just tired of common sense

All the crap is building up, my mouth is open and just won’t shut

Used to believe in revolution, realized I was the only one

Question everything they say, besides whose life is this anyway

Confusion washing me, drenched with indignity

Belligerent authority, bloodied by the right to be

Throw it away, it away, it away

Tactiq

I’m feeling twice my age and treated half the same

I don’t hate my loss of luck, I just hate feeling so washed up (for what?)

My life’s become a phase, rushing past me in a daze

Taught me how to speak my mind without making it up in time

Nobody is against me, I’m my worst enemy

Tired of wasting all my time to take back what is mine

Confusion washing me, drenched with indignity

Belligerent authority, bloodied by the right to be

I’ve always listened to what they told me, never gave in with a fight

No one took time to comprehend me, or even ask me what was right

All that’s left of my decisions be they only white or black

Have all been filled with «You're nothing», I finally want to take them back

for me

Now I’m restless here, can’t seem to part with fear

Feeling like I’m drowning and feeling all dried up (for what?)

Spit out and sucked back in, the reason’s getting thin

No cash to buy their lies, just the rage behind my eyes

I keep waiting for the day that I can give it all away

Get this monster out of my head and stop wishing that I was dead

Confusion washing me, drenched with indignity

Belligerent authority, bloodied by the right to be me

Let it all go

Wantrouwen is mijn middelste naam, zelfhaat is hetzelfde

Misschien heb ik ergens onderweg per ongeluk mijn ziel verkocht (waarvoor?)

Vergeef me als ik te intens ben, gewoon moe van gezond verstand

Alle onzin stapelt zich op, mijn mond staat open en wil gewoon niet sluiten

Vroeger geloofde ik in revolutie, besefte dat ik de enige was

Twijfel aan alles wat ze zeggen, behalve wiens leven dit sowieso is

Verwarring overspoelde me, doordrenkt van vernedering

Oorlogvoerende autoriteit, bebloed door het recht om te zijn

Gooi het weg, het weg, het weg

Tactiek

Ik voel me twee keer zo oud als ik en word half hetzelfde behandeld

Ik haat mijn verlies van geluk niet, ik haat het gewoon om me zo aangespoeld te voelen (waarvoor?)

Mijn leven is een fase geworden die in een roes aan me voorbij raast

Heeft me geleerd hoe ik mijn mening moet uiten zonder het op tijd te verzinnen

Niemand is tegen mij, ik ben mijn ergste vijand

Moe van het verspillen van al mijn tijd om terug te nemen wat van mij is

Verwarring overspoelde me, doordrenkt van vernedering

Oorlogvoerende autoriteit, bebloed door het recht om te zijn

Ik heb altijd geluisterd naar wat ze me vertelden, nooit toegegeven met een gevecht

Niemand nam de tijd om me te begrijpen, of me zelfs maar te vragen wat juist was

Alles wat er over is van mijn beslissingen, of ze nu alleen wit of zwart zijn

Zijn allemaal gevuld met "Je bent niets", ik wil ze eindelijk terugnemen

voor mij

Nu ben ik hier rusteloos, ik kan geen afstand doen van angst

Het gevoel alsof ik aan het verdrinken ben en me helemaal opgedroogd voel (waarvoor?)

Spuug uit en weer naar binnen gezogen, de reden wordt dun

Geen geld om hun leugens te kopen, alleen de woede achter mijn ogen

Ik blijf wachten op de dag dat ik alles kan weggeven

Zet dit monster uit mijn hoofd en stop met wensen dat ik dood was

Verwarring overspoelde me, doordrenkt van vernedering

Oorlogvoerende autoriteit, bebloed door het recht om mij te zijn

Laat het allemaal gaan