Vetiver - Snow Ghosts

I built myself a small cocoon

To stop my heart from craving you

Of sandalwood and vetiver

Of silkworm spit and mother’s hair

The inside made of rosemary

The kind that won’t bend easily

Or break beneath this bane of trust

Or turn that awful shade of rust

These days, when you wear my skin

I feel somehow overdressed

I cut my teeth when I broke out

And spread my wings to flee the doubt

The dust lay stagnant in the air

But I have all my back to bare

These days, when you wear my skin

I feel somehow overdressed

These days, when you wear my skin

I feel somehow overdressed

I built myself, I built myself

I built myself, I built myself

I built myself, I built myself

I built myself, I built myself

I built myself, I built myself

I built myself

Ik heb voor mezelf een kleine cocon gebouwd

Om te voorkomen dat mijn hart naar je verlangt

Van sandelhout en vetiver

Van zijderupsenspuug en moederhaar

De binnenkant van rozemarijn

Het soort dat niet gemakkelijk buigt

Of doorbreek deze vloek van vertrouwen

Of draai die vreselijke roesttint

Als je tegenwoordig mijn huid draagt

Ik voel me op de een of andere manier overdressed

Ik sneed mijn tanden toen ik uitbrak

En spreid mijn vleugels om de twijfel te ontvluchten

Het stof lag stil in de lucht

Maar ik heb mijn hele rug om bloot

Als je tegenwoordig mijn huid draagt

Ik voel me op de een of andere manier overdressed

Als je tegenwoordig mijn huid draagt

Ik voel me op de een of andere manier overdressed

Ik heb mezelf gebouwd, ik heb mezelf gebouwd

Ik heb mezelf gebouwd, ik heb mezelf gebouwd

Ik heb mezelf gebouwd, ik heb mezelf gebouwd

Ik heb mezelf gebouwd, ik heb mezelf gebouwd

Ik heb mezelf gebouwd, ik heb mezelf gebouwd

Ik heb mezelf gebouwd