Formigas - Snj

Deixa pra nós então!

Hahah

Ver o sol atrás da montanha, não é fácil

Perco a minha vida até com uma bituca de cigarro

O que tenho eu de melhor trabalho com a força

Nas costas carrego duas vezes meu peso, a folha

Que vai servir, de alimento, tendo sorte não serei

Levada pelo vento

Com o tempo, eu aprendo, ser um operário dentro do

Formigueiro

O dia nem clareou e estou no trabalho um por todas

Todas por um nosso ato

Juntas, retiramos um obstáculo, que estava no caminho

Impedindo o itinerário

Todo dia, ando quilômetros todo dia, não me canso de

Ser útil, de serventia

Sei que a rainha nem liga pro meu esforço

Mas tenho que fazer por onde representar meu povo

A sorrir, a chorar, se cair levantar e caminhar

Pois num piscar de olhos a vida vai embora

Pois num piscar de olhos o corpo leva pólvora

Do pedreiro, do carpinteiro, do lixeiro, do

Barraqueiro

Do amarelo ao preto, do branco ao vermelho

Todos carregam a união do formigueiro

Em cima de uma árvore vejo a cidade, poluição

Poluição, mas como arde

AH!

Infectando, o ar q eu respiro, começou a chover

Preciso de um abrigo

Com a terra molhada fez sumir a trilha, tenho que

Tomar cuidado com a minha vida

Um pisão em falso fico esmagada

Vejo uma sombra, estou preparada.

Fui pisoteada não

Reclamei de nada

Só queria deixar, algumas palavras, ouviu ficou triste

Com a história?

HAM!

Deixa o farelo de pão cair que as formigas vão a

Forra!

vão a forra.

vão a forra!

Caminhando assim, na solidão, com o peso em minhas

Costas ajudando os meus irmãos

Sigo a trilha, aos poucos vou vagando, destino

Formigueiro população se amontoando

Tempo certo é a hora certa, consegui comida, todo ruge

Toda forma vai um homem quer dizer a formiga, o preço

Que se paga resultado de uma vida, morrem afogados se

Alguém cospe lá de cima

Não é colméia, mas quem manda é a rainha.

Um fala

Outro obedece não confunda com Brasília

A graça poética romântica dessa fita, no formigueiro

Todo mundo é igual

Enquanto humano o olhar te fuzila

Moço, parece coisa de louco, caminharemos todas e

Todas na humildade sem alvoroço

Manutenção do formigueiro através do rap trazer algo

Novo

E uma boa pros ouvidos e pras formigas um pedaço de

Bolo

Tardo, migo e crioulo, antena de ouro, invadindo a

Cesta de pão de algum vacilão que te causa nojo

Perder a paciência, quase perdi foi por pouco

Aprendi com as formigas que a união serve pra todos

For-migas façam meu trabalho aonde

For-migas façam meu trabalho aonde

For-migas façam meu trabalho for-for-mi-mi-gas-gas

Laat het dan maar aan ons over!

Haha

De zon achter de berg zien is niet eenvoudig

Ik verspil mijn leven zelfs met een sigarettenpeuk

Het beste wat ik doe, is werken met de kracht

Op mijn rug draag ik twee keer mijn gewicht, het laken

Die als voedsel zal dienen, als ik geluk heb niet

geblazen door de wind

Na verloop van tijd leer ik om een ​​werknemer te zijn binnen de

mierenhoop

De dag is nog niet eens opgeklaard en ik ben voor iedereen aan het werk

Allemaal voor onze actie

Samen hebben we een obstakel verwijderd dat in de weg stond

Het voorkomen van de reisroute

Elke dag loop ik elke dag kilometers, ik word er niet moe van

Om nuttig te zijn, van dienst te zijn

Ik weet dat de koningin niet eens om mijn inspanningen geeft

Maar ik moet doen waar ik mijn volk vertegenwoordig

Lachend, huilend, als je valt, sta dan op en loop

Want in een oogwenk gaat het leven voorbij

Omdat het lichaam in een oogwenk buskruit opneemt

Van de metselaar, de timmerman, de vuilnisman, de

standhouder

Van geel tot zwart, van wit tot rood

Allen dragen de vereniging van de mierenhoop

Boven op een boom zie ik de stad, vervuiling

Vervuiling, maar hoe het brandt

Oh!

De lucht die ik inademde besmette, het begon te regenen

Ik heb een schuilplaats nodig

Met de natte aarde is het spoor verdwenen, ik moet wel

Zorg voor mijn leven

Eén verkeerde stap en ik ben verpletterd

Ik zie een schaduw, ik ben voorbereid.

Ik werd niet vertrapt

Ik klaagde over niets

Ik wilde gewoon weggaan, een paar woorden, hoorde dat het triest was

Met het verhaal?

HAM!

Laat de broodkruimels vallen en de mieren zullen naar toe gaan

Forra!

ze gaan naar de tas.

ga weg!

Zo lopend, in eenzaamheid, met het gewicht in mijn

Costas helpt mijn broers

Ik volg het pad, beetje bij beetje dwaal ik af, het lot

Mierenhoopbevolking verdringt

Het juiste moment is het juiste moment, ik heb eten, alles brult

Elke manier waarop een man gaat, betekent de mier, de prijs

Dat je betaalt voor het resultaat van een leven, ze verdrinken als

Iemand spuugt van bovenaf

Het is geen bijenkorf, maar de koningin heeft de leiding.

Een spreekt

Andere gehoorzaamt niet verwarren met Brasilia

De romantische poëtische gratie van dit lint, in de mierenhoop

Iedereen is gelijk

Als mens schiet de blik je neer

Jongen, het lijkt gek, we zullen allemaal lopen en

Alles in nederigheid zonder poespas

Onderhoud van de mierenhoop door rap iets opbrengen

Jong

Het is goed voor de oren en voor de mieren een stukje

Taart

Tardo, vriend en creoolse, gouden antenne, die de

Mandje brood van een weifelaar die je walgt

Geduld verliezen, ik verloor het bijna, het was dichtbij

Ik heb van de mieren geleerd dat vakbond iedereen dient

Mieren doen mijn werk waar dan ook

Mieren doen mijn werk waar dan ook

Voor-miga's doen mijn werk voor-voor-mi-mi-gas-gas