Pendulum - Slow And Steady

I come back to the same place every single year

I reflect on all my past faults condescending as if I’ve progressed

As soon as I think I’ve made it And I’m in the clear

Some stranger Familiar feeling I regress again and again and again

All those pictures on your wall

Of all the fun you had last fall

Were you happy in the spring

While you were doing the same things?

6 am on a cold Tuesday 1993

Every day I wake up and do it over the same routine

If my legs kick just to tread water is it worth the energy?

And if I can’t be A work in progress Then just let me sink

My mother used to draw lines on the wall

To chart my growth, she’d say «you've become so tall»

And I believed her then, she was always right after all

But laying on my bed now I wonder, have I grown at all?

Have we lost sight of the forest

From the safety of the treetops

In time, will we find ourselves?

In time, will we belong?

Ik kom elk jaar terug naar dezelfde plek

Ik denk neerbuigend na over al mijn fouten uit het verleden alsof ik vooruitgang heb geboekt

Zodra ik denk dat ik het heb gehaald en ik vrij ben

Een of ander vreemd vertrouwd gevoel Ik ga keer op keer achteruit

Al die foto's aan je muur

Van al het plezier dat je afgelopen herfst had

Was je gelukkig in de lente?

Terwijl je dezelfde dingen deed?

06.00 uur op een koude dinsdag 1993

Elke dag word ik wakker en doe ik het volgens dezelfde routine

Als mijn benen schoppen alleen maar om te watertrappen, is het dan de energie waard?

En als ik geen werk in uitvoering kan zijn, laat me dan gewoon zinken

Mijn moeder tekende altijd lijnen op de muur

Om mijn groei in kaart te brengen, zou ze zeggen "je bent zo lang geworden"

En ik geloofde haar toen, ze had toch altijd gelijk

Maar nu ik op mijn bed lig, vraag ik me af, ben ik überhaupt gegroeid?

Zijn we het bos uit het oog verloren

Vanuit de veiligheid van de boomtoppen

Zullen we onszelf na verloop van tijd vinden?

Zullen we er na verloop van tijd bij horen?