Cosmic Death - Slaughterer

Awaken from a lethal sickness

I leave the room and call for help

The light is gone and darkness reigns

No sign of life but sinister silence

I wander through the medic station

The stench of death clouds my senses

I hear the voices of the deceased

Screams of anguish that twist my mind

I go astray into a maze

The corridors lead to nothingness

Something evil is in this place

Abominations of unknown horror

Cosmic death

The halls are covered in seas of gore

Piles of corpses ripped into pieces

The madness starts controlling me

I feel them coming and run in fear for my life

My feet are bleeding trails of red

The shrieking monsters behind my back

Where shall I go to end this hell

Just kill me now and consume the remains

The Angel of pestilence

Has arrived to redeem my soul

Embraced by his wings of flesh

Pointing the spear between my eyes

Cosmic death

The spike is piercing through my skull

Pain is flashing past the back

Flesh transforms to grotesque shapes

Tear apart what I have been

The voice gets louder in my head

To follow the call of the living dead

Ontwaak uit een dodelijke ziekte

Ik verlaat de kamer en roep om hulp

Het licht is weg en duisternis heerst

Geen teken van leven maar sinistere stilte

Ik dwaal door de dokterspost

De stank van de dood vertroebelt mijn zintuigen

Ik hoor de stemmen van de overledene

Schreeuwen van angst die mijn geest verdraaien

Ik dwaal af in een doolhof

De gangen leiden naar het niets

Er is iets slechts op deze plaats

Gruwelen van onbekende horror

Kosmische dood

De gangen zijn bedekt met zeeën van bloed

Stapels lijken in stukken gescheurd

De waanzin begint me te beheersen

Ik voel ze aankomen en ren in angst voor mijn leven

Mijn voeten zijn bloedende rode strepen

De krijsende monsters achter mijn rug

Waar zal ik heen gaan om deze hel te beëindigen

Dood me nu gewoon en consumeer de overblijfselen

De engel van de pest

Is aangekomen om mijn ziel te verlossen

Omarmd door zijn vleugels van vlees

De speer tussen mijn ogen richten

Kosmische dood

De spijker dringt door mijn schedel

De pijn flitst langs de rug

Vlees verandert in groteske vormen

Scheur uit elkaar wat ik ben geweest

De stem wordt luider in mijn hoofd

Om de roep van de levende doden te volgen