Prodigal - Slain

You hear a voice that brings you relief,

It echoes through misery so deep.

What you have is not what you need,

It’s love that has brought you this far…

Believe me by now I don’t care where you’ve been

Oh please, come be mine.

I’m waiting for you to go turn back the tide,

The forces of uncertainty must die.

Tearing eyes, paralyzed

Standing here alone

What can I say that could bring you back?

What do you think you’ll prove?

This is not my land don’t you see

This son of yours can’t wait I must leave

My ways, I know are all that I need,

My treasure now I’ll take afar

Spend it on pleasures that my eyes have seen

You’ll see, I am mine

I’ve wanted to have it all right by my side

When you’re alone and the weight of your world overcomes you, and your endless

need

You’re not a stranger!

No, you deserve better- I’ll wait, patiently

Tearing eyes, paralyzed;

as the damned wait for paradise

You believe you’ll survive, how can I?

Seven days, I lay awake, not to dream your bitter fate

Seven candles at the gate show the way

Father, your obsession’s unreal;

that daring dog deserves to be dead!

You gave him all!

His fall was his call!

I stood beside you instead

The neighbours mock, our servants laugh;

won’t you just let it go?

Believe me by now I don’t care where you’ve been

Oh please, come be mine!

Still waiting for you to go turn back the tide…

You’re not a stranger!

No, you deserve better- I’ll wait, patiently

Tearing eyes, paralyzed;

as the damned wait for paradise

You believe you’ll survive

You and I realize, on the day we reunite

What was dead, once lost, will be alive!

Je hoort een stem die je opluchting brengt,

Het weergalmt zo diep door ellende.

Wat je hebt is niet wat je nodig hebt,

Het is de liefde die je zo ver heeft gebracht...

Geloof me, het kan me nu niet schelen waar je bent geweest

Oh alsjeblieft, kom de mijne zijn.

Ik wacht tot je het tij keert,

De krachten van onzekerheid moeten sterven.

Traanogen, verlamd

Staat hier alleen

Wat kan ik zeggen dat je terug zou kunnen brengen?

Wat denk je te bewijzen?

Dit is niet mijn land, zie je niet

Deze zoon van jou kan niet wachten dat ik moet vertrekken

Mijn manieren, ik weet dat ze alles zijn wat ik nodig heb,

Mijn schat nu zal ik ver nemen

Besteed het aan genoegens die mijn ogen hebben gezien

Je zult zien, ik ben van mij

Ik wilde het allemaal goed aan mijn zijde hebben

Als je alleen bent en het gewicht van je wereld je overweldigt, en je eindeloos

nodig hebben

Je bent geen vreemde!

Nee, je verdient beter. Ik wacht geduldig af

Tranende ogen, verlamd;

terwijl de verdoemden wachten op het paradijs

Je gelooft dat je het zult overleven, hoe kan ik?

Zeven dagen lag ik wakker, niet om je bittere lot te dromen

Zeven kaarsen bij de poort wijzen de weg

Vader, uw obsessie is onwerkelijk;

die gedurfde hond verdient het om dood te zijn!

Je hebt hem alles gegeven!

Zijn val was zijn beslissing!

In plaats daarvan stond ik naast je

De buren spotten, onze bedienden lachen;

wil je het niet gewoon laten gaan?

Geloof me, het kan me nu niet schelen waar je bent geweest

Oh alsjeblieft, kom de mijne zijn!

Ik wacht nog steeds op jou om het tij te keren...

Je bent geen vreemde!

Nee, je verdient beter. Ik wacht geduldig af

Tranende ogen, verlamd;

terwijl de verdoemden wachten op het paradijs

Je gelooft dat je het zult overleven

Jij en ik realiseren ons, op de dag dat we herenigen

Wat dood was, eenmaal verloren, zal levend zijn!