Ascending -

Say that you’re on your way, the lonely road

Traveling the miles to bring us to

The highest ground we ever placed our feet on

And for a moment our balance sustained on rigid water

Who can stop us now?

I pray to be of little faith cause even though the palms of his hands bare scars

I change my name to Thomas if it would keep me from repeating the same mistakes

And all the while two angels counsel on top of my shoulders

Both sides convincing me, his good grace repeating:

«Revealing the skin won’t keep you safe from facing these consequences that

you’ve made»

(You should)

Save your tongue, our silence is always awkward

We’re better off with little words barely ever spoken

I won’t say that I’m weak, but we’re not as strong as we once thought

We’ll just begin where we left off

(Exchanging forms of loneliness to fulfill our own desires)

We should find a way to make our bodies less enticing

(To stay away from contact would change my perception of an accomplishment)

Keep your eyes closed when you’re on your knees

Pray that his blood is still thick enough to soak us up

Even though our hands are inspired by the most beautiful on

I still know what’s in store when the sun burns itself out again

(You Should)

Save your tongue, our silence is always awkward

We’re better off with little words barely ever spoken

I won’t say that I’m weak

What’s kept us close (what's kept us close)

She pretended to love (she pretended to love)

While it slowly consumes all aspects of my life

Now I’ll see this through, when will I ever learn

To put my soul before what my body thinks it needs to know

It’s just the way we carry ourselves

Zeg dat je onderweg bent, de eenzame weg

De mijlen reizen om ons naar te brengen

De hoogste grond waar we ooit onze voeten op hebben gezet

En voor een moment hield ons evenwicht stand op hard water

Wie kan ons nu tegenhouden?

Ik bid om kleingelovig te zijn, ook al vertonen de handpalmen littekens

Ik verander mijn naam in Thomas als het me zou weerhouden dezelfde fouten te herhalen

En al die tijd beraadslagen twee engelen bovenop mijn schouders

Beide kanten overtuigen me, zijn goede genade herhaalt:

«Het onthullen van de huid zal u niet beschermen tegen deze gevolgen die

je hebt gemaakt»

(Je zou moeten)

Spaar je tong, onze stilte is altijd ongemakkelijk

We zijn beter af met weinig woorden die bijna nooit worden gesproken

Ik zal niet zeggen dat ik zwak ben, maar we zijn niet zo sterk als we ooit dachten

We beginnen gewoon waar we gebleven waren

(Het uitwisselen van vormen van eenzaamheid om onze eigen verlangens te vervullen)

We moeten een manier vinden om ons lichaam minder aantrekkelijk te maken

(Als ik uit de buurt van contact zou blijven, zou mijn perceptie van een prestatie veranderen)

Houd je ogen dicht als je op je knieën zit

Bid dat zijn bloed nog dik genoeg is om ons op te zuigen

Ook al zijn onze handen geïnspireerd op de mooiste op

Ik weet nog steeds wat me te wachten staat als de zon weer opbrandt

(Je zou moeten)

Spaar je tong, onze stilte is altijd ongemakkelijk

We zijn beter af met weinig woorden die bijna nooit worden gesproken

Ik zal niet zeggen dat ik zwak ben

Wat hield ons dichtbij (wat hield ons dichtbij)

Ze deed alsof ze liefhad (ze deed alsof ze liefhad)

Terwijl het langzaam alle aspecten van mijn leven in beslag neemt

Nu zal ik dit doorzien, wanneer zal ik het ooit leren

Om mijn ziel voor te stellen wat mijn lichaam denkt te moeten weten

Het is gewoon de manier waarop we onszelf dragen